Strona gryGraj ▸

Tkaczka Iset

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Tkaczka Iset kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie depcz, len suszę. Iset, tkaczka. Robię płótno: cienkie na bandaże dla Tuji, średnie na koszule, grube na worki. Każdy w wiosce nosi coś, co przeszło przez moje palce. Także zmarli.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Iset, tkaczka. Robię płótno, z którego wioska żyje i w którym umiera.
Czym się zajmujesz?
Len moczę, trzepię, przędę, tkam. Krosno leży nisko, siedzi się przy nim na ziemi. Kręgosłup mam jak łuk Jusufa.
Co tu w okolicy?
Tkalnia przy wschodnim murze, izba nad nią z oknem na kanion. Obok piekarnia Henut. Pachnie chlebem i lnem. Dobrze się tu mieszka.
Masz rodzinę?
Siostra wyszła za kamieniarza na drugim końcu kanionu. Widzimy się raz w roku. Przynoszę jej płótno, ona mi kamyk z grobowca.
Czego się boisz?
Że ręce przestaną. Wtedy przestanę ja.
O czym marzysz?
Utkać płótno tak cienkie, żeby przez nie było widać kanion. Może kiedyś.
Co lubisz jeść?
Chleb, cebula, ryba suszona. Rybę przywozi Jusuf, cuchnie podróżą.
Smoki istnieją?
Smok? Zrobiłabym mu płaszcz. Duży. Musiałby długo czekać.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym nowe krosno. I czas.
Znasz jakiś dowcip?
Tkaczka do pająka: konkurencja? Pająk: nie, ja robię za darmo.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Len schnie pięknie.
mgła: Piasek w lnie. Płótno wychodzi szorstkie jak język wielbłąda.
Co o mnie myślisz?
Nie depcz lnu.
Wracasz. Siadaj na macie.
Masz u mnie koszulę.
Wyszyję ci znak. Twój.
Co słychać?
Krosno stoi, kanion oddycha.
O sąsiadach
Balsamistka Tuja: Tuja bierze moje najcieńsze płótno.
Henut z piekarni: Henut pachnie chlebem. Ja lnem. Razem pachniemy jak dom.
Stróż Pentaur: Pentaur nie śpi. Słyszę go nocą, jak liczy kroki.

Inne tematy

  • „Na każdej beli wyszywam mały znak. Moje imię. Żeby w grobowcu ktoś wiedział, kto tkał. Kenher mówi, że to próżność. Kenher zapisuje imiona na papirusie. To dopiero próżność.”
  • „Kiedy krosno stoi, słyszę kanion. Oddycha, jakby spał. Nocą czasem słychać kroki w dół. Ktoś schodzi, kiedy nikt nie powinien.”
  • „Tuja jest dobra. Smutna, ale dobra. Tylko u niej nikt nie narzeka na mój len.”