Tkaczka Iset
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz lnu.”
- „Wątek, osnowa, wątek.”
- „Krosno słucha kanionu.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Tkaczka Iset kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie depcz, len suszę. Iset, tkaczka. Robię płótno: cienkie na bandaże dla Tuji, średnie na koszule, grube na worki. Każdy w wiosce nosi coś, co przeszło przez moje palce. Także zmarli.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Iset, tkaczka. Robię płótno, z którego wioska żyje i w którym umiera.
- Czym się zajmujesz?
- Len moczę, trzepię, przędę, tkam. Krosno leży nisko, siedzi się przy nim na ziemi. Kręgosłup mam jak łuk Jusufa.
- Co tu w okolicy?
- Tkalnia przy wschodnim murze, izba nad nią z oknem na kanion. Obok piekarnia Henut. Pachnie chlebem i lnem. Dobrze się tu mieszka.
- Masz rodzinę?
- Siostra wyszła za kamieniarza na drugim końcu kanionu. Widzimy się raz w roku. Przynoszę jej płótno, ona mi kamyk z grobowca.
- Czego się boisz?
- Że ręce przestaną. Wtedy przestanę ja.
- O czym marzysz?
- Utkać płótno tak cienkie, żeby przez nie było widać kanion. Może kiedyś.
- Co lubisz jeść?
- Chleb, cebula, ryba suszona. Rybę przywozi Jusuf, cuchnie podróżą.
- Smoki istnieją?
- Smok? Zrobiłabym mu płaszcz. Duży. Musiałby długo czekać.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym nowe krosno. I czas.
- Znasz jakiś dowcip?
- Tkaczka do pająka: konkurencja? Pająk: nie, ja robię za darmo.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Len schnie pięknie.
mgła: Piasek w lnie. Płótno wychodzi szorstkie jak język wielbłąda. - Co o mnie myślisz?
- Nie depcz lnu.
Wracasz. Siadaj na macie.
Masz u mnie koszulę.
Wyszyję ci znak. Twój. - Co słychać?
- Krosno stoi, kanion oddycha.
- O sąsiadach
- Balsamistka Tuja: Tuja bierze moje najcieńsze płótno.
Henut z piekarni: Henut pachnie chlebem. Ja lnem. Razem pachniemy jak dom.
Stróż Pentaur: Pentaur nie śpi. Słyszę go nocą, jak liczy kroki.
Inne tematy
- „Na każdej beli wyszywam mały znak. Moje imię. Żeby w grobowcu ktoś wiedział, kto tkał. Kenher mówi, że to próżność. Kenher zapisuje imiona na papirusie. To dopiero próżność.”
- „Kiedy krosno stoi, słyszę kanion. Oddycha, jakby spał. Nocą czasem słychać kroki w dół. Ktoś schodzi, kiedy nikt nie powinien.”
- „Tuja jest dobra. Smutna, ale dobra. Tylko u niej nikt nie narzeka na mój len.”
Kategorie: Mieszkańcy · Dolina Faraonów