Malarz Ipuy
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie ruszaj się. O, już.”
- „Ochra się kończy.”
- „Kot by tu pasował.”
Prośby
- Skorupy dla malarza (poziom 34)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Malarz Ipuy kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój tak. Nie, przekręć głowę. O, dobrze. Ipuy, malarz grobowców. Maluję ściany, których nikt żywy nie zobaczy. To najuczciwsza praca na świecie: nikt mi nie powie, że źle.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ipuy, malarz grobowców. Maluję za ciemno, żeby ktoś widział, i za ładnie, żeby było warto.
- Czym się zajmujesz?
- Siatka, czerwona kreska, czarna poprawka, kolor. Ochra, malachit, błękit, sadza. Najtrudniejsze są oczy. Faraon musi patrzeć przed siebie, nawet jak leży.
- Co tu w okolicy?
- Moja pracownia przy zachodnim murze, za nią cmentarz robotników. Grobowce w ścianach kanionu, każdy z moją ręką gdzieś na ścianie.
- Masz rodzinę?
- Żona umarła zeszłej zimy. Namalowałem ją w grobowcu, w kącie, przy łodzi. Nikt nie wie. Teraz ty wiesz.
- Czego się boisz?
- Że zapomnę, jak wyglądała. Dlatego maluję. Żeby farba pamiętała za mnie.
- O czym marzysz?
- Namalować coś, co ludzie zobaczą za życia. Raz. Tylko raz.
- Co lubisz jeść?
- Cebula i chleb. Cebulę rysuję, zanim zjem. Każda jest inna.
- Smoki istnieją?
- Rysowałem smoka z opowieści Jusufa. Wyszedł jak krokodyl ze skrzydłami. Jusuf powiedział, że dokładnie taki.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym lapis lazuli. Prawdziwy błękit. Ten, co mam, to tylko obietnica błękitu.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kot sądzi mysz. Mysz pyta: za co? Kot: za to, że jesteś smaczna. Narysowałem to. Kenher się obraził, bo uznał, że kot to on.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Światło dobre do mieszania kolorów. Złe do malowania. W grobowcu i tak jest ciemno.
mgła: Piasek wchodzi w farbę. Ochra robi się szorstka jak język wielbłąda. - Co o mnie myślisz?
- Nie ruszaj się, szkicuję.
Mam już twój szkic. Jako lisa.
Pomagasz. Rysuję cię jako sokoła.
Jesteś na ścianie. W grobowcu. Nie powiem gdzie. - Co słychać?
- Ochra się kończy.
Dzisiaj narysowałem pawiana grającego na flecie. Pawian gra fałszywie. - O sąsiadach
- Pisarz Kenher: Kenher liczy wszystko. Narysowałem go jako kota z liczydłem. Nie wiedziałem, że koty umieją liczyć, dopóki go nie poznałem.
Stolarz Paneb: Paneb przyniósł mi złoty pył. Narysowałem go jako szakala. Szakale też chodzą po grobowcach nocą.
Garncarka Meryt: Meryt robi najlepsze miseczki na farbę. Każda ma charakter.
Inne tematy
- „Najpierw siatka, kwadrat po kwadracie, żeby faraon miał wszędzie te same proporcje. Potem czerwona kreska, potem mistrz poprawia czarną. Potem kolor. Na końcu ktoś zamyka grobowiec i nikt nie wie, czy było ładnie.”
- „Paneb przyniósł mi do zmielenia złoty pył. Mówi, że z jego dłut. Złoty pył z dłut stolarza. Narysowałem go jako szakala ze szkatułką. Nie zrozumiał. Albo zrozumiał bardzo dobrze.”
- „Meryt robi mi miseczki na farby. Każda inna, bo, jak mówi, każdy kolor ma inny charakter. Błękit dostaje najładniejszą. Sadza najbrzydszą. Sadza się nie skarży.”
- „Na szkicu jest twarz, którą przekreśliłem trzy razy. Faraon bez imienia. Nie umiem go narysować, bo nie wiem, kim był. Jak się dowiesz, przyjdź. Narysuję po raz czwarty.”
Kategorie: Mieszkańcy · Dolina Faraonów