Strona gryGraj ▸

Wróżka Dalia

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Wróżka Dalia kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Stój. Daj rękę. Widzę… drogę. I kogoś na niej. Albo coś. Dalia, wróżka, z „Wesołego Wozu”. Wróżę z kart i z dymu. Pierwsza wróżba gratis, bo i tak nic konkretnego nie powiedziałam.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Dalia. Wróżka. Tak przynajmniej mówi napis na wozie. Ja mówię: kobieta z kartami i dobrym słuchem.
Czym się zajmujesz?
Słucham, co ludzie chcą usłyszeć, i mówię im to w karcie. Za grosz. Za dwa grosze mówię więcej, ale nie dokładniej.
Co tu w okolicy?
Las i trakt. Zbóje dalej w lesie, szubienica bliżej. Wróżę zbójom za darmo: zawsze to samo i zawsze się sprawdza.
Masz rodzinę?
Zefir. Nie mąż, nie brat, gorzej: wspólnik. Wóz mamy na pół. Skrzynie nosi on, pieniądze liczę ja.
Czego się boisz?
Że jeszcze raz trafię. Raz wystarczy na całe życie.
O czym marzysz?
Mały kram w mieście, z ladą. Zwykły. Nici, guziki. Żadnych kart. Nikt by o nic nie pytał.
Co lubisz jeść?
Ser od pasterki z łąk. Kozi. Śmierdzi, ale nie kłamie. Lubię rzeczy, które nie kłamią.
Smoki istnieją?
Karty mają smoka? Nie mają. I dobrze. Nie chcę go nikomu wyciągnąć.
Co zrobisz z workiem złota?
Schowałabym tak, żeby Zefir nie znalazł. Potem schowałabym jeszcze raz, żebym sama nie znalazła. Bezpieczniej.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi chłop do wróżki: powiedz mi przyszłość. A ja: zapłacisz mi grosz. Sprawdziło się. Najlepsza wróżba, jaką mam.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. W słońcu karty wyglądają głupio. Wróży się lepiej przy ogniu.
deszcz: W deszczu karty się kleją. Zawsze wtedy wychodzi ta sama. Nie powiem jaka.
mgła: Mgła? Ludzie we mgle chętniej wierzą. Wtedy mówię mniej. Na wszelki wypadek.
Co o mnie myślisz?
Daj rękę… Widzę grosz w twojej sakiewce. Zgadłam?
Wróciłeś po drugą wróżbę? Pierwsza się sprawdziła? Nie mów mi.
Tobie nie będę wróżyć. Lubię cię, to nie chcę wiedzieć.
O tobie mówią karty, sama widziałam. Przełożyłam talię. Dalej mówią.
O sąsiadach
Kuglarz Zefir: Zefir mówi za nas dwoje. Ja liczę pieniądze.
Kupiec Ezechiel: Kupiec chciał, żebym mu powróżyła o synu. Nie wróżyłam. Powiedziałam, że karty dziś zmęczone. Karty nie były zmęczone. Ja byłam.
Pasterka Malina: Kupuję ser od Maliny. Ona mi opowiada o kozach, ja jej nie wróżę. Uczciwy układ.
Kapłanka Ewa: Kapłanka Ewa przechodziła kiedyś obok wozu. Popatrzyła na karty i nic nie powiedziała. Gorsze od kazania.
Przekupka Halina: Halina z Mszaru wie więcej niż moje karty. I bierze mniej.

Inne tematy

  • „Karty mówią, że czeka cię podróż. Wszystkich czeka podróż, przecież stoisz na drodze. Karty mówią też o wysokim nieznajomym. Każdy nieznajomy jest wysoki, jak się na niego patrzy z ławki.”
  • „Z dymu wróżę, bo dym zawsze coś pokazuje i zawsze zaraz ucieka. Jak wróżba. Jak przyszłość. Jak Zefir, kiedy trzeba nosić skrzynie.”
  • „Zefir mówi za nas dwoje. Ja liczę pieniądze. Zgadnij, kto z nas wie, ile mamy. I zgadnij, czemu on ciągle myśli, że jesteśmy bogaci.”
  • „Raz komuś wywróżyłam wodę. Ot tak, bo trzeba było coś powiedzieć, a w karcie była fala. I… nie, nieważne. Od tamtej pory wróżę tylko śmieszne rzeczy. Bezpieczniej. Dla wszystkich.”
  • „Spóźniam się na przedstawienia, bo przed każdym stawiam sobie karty. Jak wychodzi źle, stawiam drugi raz. I trzeci. Aż wyjdzie dobrze. Zefir mówi, że to oszukiwanie losu. Ja mówię, że to cierpliwość.”
  • „Nocą dym idzie prosto do góry, jakby się śpieszył. Nie lubię, jak się śpieszy. Siadaj bliżej ognia. Nie, nie będę ci wróżyć. Dziś nie.”
  • „Smok nie żyje? A ja nikomu nie wywróżyłam smoka. Ani jednej karty ze smokiem przez cały rok. Widzisz? Mówiłam, że to nie działa. Uff. Naprawdę: uff.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar