Wodonosz Ptahmose
Tylko nocą.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Woda, zimna woda!”
- „Uwaga, dzbany!”
- „Przed zmrokiem na górę.”
Prośby
- Woda dla ludzi, nie dla jaszczurów (poziom 70)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Wodonosz Ptahmose kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Uważaj, dzbany! Ptahmose, wodonosz. Noszę wodę z krawędzi na tarasy, jak mój dziad nosił robotnikom. Robotników już nie ma, ale woda się przydaje. Pić?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ptahmose, wodonosz. Syn wodonosza, wnuk wodonosza. Jak będę miał syna, to też będzie nosił wodę, chyba że się wyrwie. Mam nadzieję, że się wyrwie.
- Czym się zajmujesz?
- Noszę wodę z krawędzi na tarasy. Sprzedaję tym, co schodzą do grobów. Poję też jaszczury, choć nie chcę.
- Co tu w okolicy?
- Taras Kapłanów. Tu błogosławili kamień i płacili robotnikom za milczenie. Teraz ja tu stoję i gadam za dziesięciu, żeby nadrobić.
- Masz rodzinę?
- Żona w wiosce, piecze chleb. Córka chce być malarką ścian jak dawni robotnicy. Mówię jej, że ściany już pomalowane. Ona mówi, że nie wszystkie.
- Czego się boisz?
- Nocy na tarasie. Raz się zagadałem i zrobiło się ciemno. Szedłem na górę tyłem, z dzbanem przed sobą. Do dziś nie wiem, co mnie odprowadzało.
- O czym marzysz?
- Studnia na krawędzi, z kołowrotem, żebym nie musiał nosić. Amenhet mówi, że kopać nie wolno, bo pod spodem groby. Wszędzie pod spodem groby.
- Co lubisz jeść?
- Chleb żony z cebulą. Jak robotnicy trzy tysiące lat temu. Nie zmienia się, co dobre.
- Smoki istnieją?
- Na dnie leży szkielet smoka. Jak taki spadł, to i żywe muszą gdzieś latać. Wierzę, ale wody im nie sprzedam.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kołowrót, studnia i wóz z osłem. I sandały dla córki, porządne, nie z papirusu.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile trzeba kapłanów, żeby wnieść dzban na taras? Ani jednego, od tego jest Ptahmose.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Na tarasach gorąco jak w piecu, a na dnie cień. Woda schodzi lepiej w dół niż w górę.
deszcz: Deszcz? W dolinie? Jak spadnie, to chyba ze śmiechu.
mgła: Piasek w dzbanach, piasek w zębach. Dziś woda z chrzęstem. - Co o mnie myślisz?
- Pić? Dla obcych taniej, bo pierwszy raz.
To ty łazisz po grobach. Weź dwa dzbany.
Swój człowiek. Pij za darmo.
Ty jesteś ten od faraonów! Woda na koszt dziada. - O sąsiadach
- Grabarz Amenhet: Gonił mnie od grobów z miotłą. Dobry człowiek.
Neferu: Neferu łazi nocą na pierwszy taras. Nikomu nie mówię. Tobie też nie powiedziałem.
Strażniczka lamp Tiye: Tiye od lamp zamawia u mnie oliwę i wodę. Płaci zawsze, choć nikt jej nie płaci. Dziwna. Lubię ją.
Pustelnik Hamid: Hamid kupuje wodę, choć ma oazę. Mówi, że z mojej herbata lepsza.
Inne tematy
- „Każdy dzban spuszczam na sznurze z krawędzi. Sto dzbanów rano, sto wieczorem. Jaszczury z dołu wypijają mi połowę, a skorpiony siedzą w drugiej połowie. Zostaje mi tyle, żeby sprzedać i żeby się napić.”
- „W ścianie tarasu, po drugiej stronie, są drzwi Faraona Wylewu. W środku szumi woda, choć kanał na zewnątrz suchy. Dziad mówił, że to cała woda, jaką kapłani ukradli robotnikom. Ja mówię, że to tylko woda. Ale nie wchodzę.”
- „O zmroku zawsze wychodzę na górę. Taka jest zasada na stelach. Kto zostaje na noc, ten zostaje. Ja chcę zostawać tylko w łóżku.”
- „Amenhet to dobry człowiek, tylko za dużo pilnuje. Jak byłem mały, gonił mnie od grobów z miotłą. Teraz ja gonię jego wnuczkę od tarasów. Neferu chodzi nocą na pierwszy taras, myśli, że nikt nie widzi. Ja widzę, ja wszędzie noszę wodę.”
- „Woda w grobie Wylewu przestała szumieć. Pierwszej nocy nie mogłem spać, taka cisza. Drugiej spałem jak kamień. Dzięki. Chyba.”
Kategorie: Mieszkańcy · Dolina Faraonów