Strona gryGraj ▸

Wodonosz Ptahmose

Tylko nocą.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Wodonosz Ptahmose kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj, dzbany! Ptahmose, wodonosz. Noszę wodę z krawędzi na tarasy, jak mój dziad nosił robotnikom. Robotników już nie ma, ale woda się przydaje. Pić?”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Ptahmose, wodonosz. Syn wodonosza, wnuk wodonosza. Jak będę miał syna, to też będzie nosił wodę, chyba że się wyrwie. Mam nadzieję, że się wyrwie.
Czym się zajmujesz?
Noszę wodę z krawędzi na tarasy. Sprzedaję tym, co schodzą do grobów. Poję też jaszczury, choć nie chcę.
Co tu w okolicy?
Taras Kapłanów. Tu błogosławili kamień i płacili robotnikom za milczenie. Teraz ja tu stoję i gadam za dziesięciu, żeby nadrobić.
Masz rodzinę?
Żona w wiosce, piecze chleb. Córka chce być malarką ścian jak dawni robotnicy. Mówię jej, że ściany już pomalowane. Ona mówi, że nie wszystkie.
Czego się boisz?
Nocy na tarasie. Raz się zagadałem i zrobiło się ciemno. Szedłem na górę tyłem, z dzbanem przed sobą. Do dziś nie wiem, co mnie odprowadzało.
O czym marzysz?
Studnia na krawędzi, z kołowrotem, żebym nie musiał nosić. Amenhet mówi, że kopać nie wolno, bo pod spodem groby. Wszędzie pod spodem groby.
Co lubisz jeść?
Chleb żony z cebulą. Jak robotnicy trzy tysiące lat temu. Nie zmienia się, co dobre.
Smoki istnieją?
Na dnie leży szkielet smoka. Jak taki spadł, to i żywe muszą gdzieś latać. Wierzę, ale wody im nie sprzedam.
Co zrobisz z workiem złota?
Kołowrót, studnia i wóz z osłem. I sandały dla córki, porządne, nie z papirusu.
Znasz jakiś dowcip?
Ile trzeba kapłanów, żeby wnieść dzban na taras? Ani jednego, od tego jest Ptahmose.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Na tarasach gorąco jak w piecu, a na dnie cień. Woda schodzi lepiej w dół niż w górę.
deszcz: Deszcz? W dolinie? Jak spadnie, to chyba ze śmiechu.
mgła: Piasek w dzbanach, piasek w zębach. Dziś woda z chrzęstem.
Co o mnie myślisz?
Pić? Dla obcych taniej, bo pierwszy raz.
To ty łazisz po grobach. Weź dwa dzbany.
Swój człowiek. Pij za darmo.
Ty jesteś ten od faraonów! Woda na koszt dziada.
O sąsiadach
Grabarz Amenhet: Gonił mnie od grobów z miotłą. Dobry człowiek.
Neferu: Neferu łazi nocą na pierwszy taras. Nikomu nie mówię. Tobie też nie powiedziałem.
Strażniczka lamp Tiye: Tiye od lamp zamawia u mnie oliwę i wodę. Płaci zawsze, choć nikt jej nie płaci. Dziwna. Lubię ją.
Pustelnik Hamid: Hamid kupuje wodę, choć ma oazę. Mówi, że z mojej herbata lepsza.

Inne tematy

  • „Każdy dzban spuszczam na sznurze z krawędzi. Sto dzbanów rano, sto wieczorem. Jaszczury z dołu wypijają mi połowę, a skorpiony siedzą w drugiej połowie. Zostaje mi tyle, żeby sprzedać i żeby się napić.”
  • „W ścianie tarasu, po drugiej stronie, są drzwi Faraona Wylewu. W środku szumi woda, choć kanał na zewnątrz suchy. Dziad mówił, że to cała woda, jaką kapłani ukradli robotnikom. Ja mówię, że to tylko woda. Ale nie wchodzę.”
  • „O zmroku zawsze wychodzę na górę. Taka jest zasada na stelach. Kto zostaje na noc, ten zostaje. Ja chcę zostawać tylko w łóżku.”
  • „Amenhet to dobry człowiek, tylko za dużo pilnuje. Jak byłem mały, gonił mnie od grobów z miotłą. Teraz ja gonię jego wnuczkę od tarasów. Neferu chodzi nocą na pierwszy taras, myśli, że nikt nie widzi. Ja widzę, ja wszędzie noszę wodę.”
  • „Woda w grobie Wylewu przestała szumieć. Pierwszej nocy nie mogłem spać, taka cisza. Drugiej spałem jak kamień. Dzięki. Chyba.”