Przewodnik Jusuf
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Do Studni? Ze mną.”
- „Piasek drży? Uciekaj.”
- „Garbus, trzymaj się z daleka.”
Sprzedaje
Prośby
- Kości na wydmie (poziom 115)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Przewodnik Jusuf kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Witaj, wędrowcze! Przeżyłeś drogę z karawaną Miry, gratuluję, nie każdy przeżywa jej wielbłądy. Jusuf, przewodnik. Kto chce wrócić do Siedmiu Studni, idzie ze mną. Kto chce zostać w dolinie na zawsze, też może, tylko wtedy idzie do Amenheta.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jusuf, przewodnik. Ten, który zna drogę z doliny do Studni i z powrotem. Do doliny zna drogę każdy. Z powrotem tylko ja.
- Czym się zajmujesz?
- Prowadzę ludzi do Siedmiu Studni. Mira przywozi ich tutaj, ja odwożę tych, którzy przeżyli. Zarabiam mniej niż ona, bo klientów zawsze mniej.
- Co tu w okolicy?
- Obóz, gorzka studnia, kanion z grobami i pałace dżinnów na skałach. Pod piaskiem ruiny i Czerw. Najpiękniejsze miejsce na świecie, jak się z niego wyjeżdża.
- Masz rodzinę?
- Brat jeździ z karawanami na wschód, siostra wyszła za poganiacza w Studniach. A ja mam żonę na wydmach. Wydma się nazywa. Wraca mi zawsze do domu, jak wiatr dmuchnie.
- Czego się boisz?
- Czerwia. Mówię to otwarcie, bo kto się nie boi Czerwia, ten go nie widział. A kto widział, ten mówi to samo co ja, tylko szybciej.
- O czym marzysz?
- Postawić zajazd w połowie drogi do Studni. Z cieniem, studnią i zimną wodą. Nazwałbym go „U Jusufa, co nie zgubił nikogo”. Długo by trzeba malować szyld.
- Co lubisz jeść?
- Soczewica u Nadiry w Studniach. Jem ją raz na kilka tygodni i myślę o niej przez całą drogę. Gdyby nie ona, dawno bym się zgubił.
- Smoki istnieją?
- W Kanionie burz za Studniami siedzą pustynne smoki. Omijam ten kanion szerokim łukiem i mówię klientom, że to skrót. Nikt jeszcze nie sprawdził.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym własne wielbłądy. Takie, co nie kopią. Mira mówi, że takich nie ma. Szukałbym całe życie, a złoto by starczyło.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie kupiec: Jusuf, daleko jeszcze? Mówię: blisko. Na drugi dzień pyta znowu. Mówię: bliżej. Trzeciego dnia już nie pytał. Doszedł. Widzisz? Działa.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Upał. Pij co godzinę, idź rano i wieczorem, w południe leż w cieniu jak wielbłąd. Wielbłądy są mądrzejsze, niż ludzie myślą.
deszcz: Deszcz? Jak spadnie w dolinie, to rzucę przewodnictwo i otworzę kram z parasolami. Na pustyni! Bogaty będę przez jeden dzień.
mgła: Zawierucha. Nikt nie wychodzi. Ja też nie, a ja się zawieruchy nie boję. Boję się tego, co się w niej porusza. - Co o mnie myślisz?
- Nowy! Pierwszy raz w dolinie? Trzymaj się blisko i nie dotykaj dzbanów.
Słyszałem o tobie w Studniach. Selim gada, a jak Selim gada, to połowa jest prawdą. Ta lepsza połowa.
Ty jesteś swój! Z tobą chodzę nawet obok ruin, a z nikim innym nie chodzę.
Wszyscy w Studniach o tobie mówią. Basim ułożył opowieść, a ja w niej jestem twoim przewodnikiem. Nie prostuj. - O sąsiadach
- Grabarz Amenhet: Amenhet to dobry dziadek, tylko ponury jak grobowiec. Jak się raz uśmiechnął, myślałem, że ktoś umarł.
Neferu: Neferu chce jechać w świat. Zabiorę ją, jak dziadek pozwoli. Skąd ma na drogę, nie pytam, ale coś za często chodzi nocą na spacery.
Mira od wielbłądów: Mira prowadzi karawanę lepiej niż niejeden stary karawanbasza. Tylko tego jej Garbusa bym oddał szakalom.
Karawaniarka Nadira: Nadira karmiła mnie, jak byłem chłopakiem. Zawsze pyta, czy kogoś nie zgubiłem. Do dziś mi głupio przez tego jednego kupca.
Inne tematy
- „Do Studni idzie się kilka dni, jak się idzie po mojemu. Po cudzemu całe życie, a czasem dłużej. Znam każdy kamień, każdą wydmę i każdego skorpiona po imieniu. Skorpiony mnie nie znają, ale to ich problem.”
- „Jedna rada za darmo, choć za ważne biorę dużo: jak piasek pod nogami zacznie drżeć, nie stój i nie patrz, tylko uciekaj. To Wielki Czerw, z ruin pod piaskiem. Widziałem go raz. Wystarczy mi na trzy życia.”
- „Mira przywozi tu ludzi z wielbłądami, a ja odwożę bez wielbłądów, bo Garbus mnie nie lubi. Kopnął mnie raz tak, że przeleciałem pół obozu. Mira mówi, że on tak wita. To niech wita kogoś innego.”
- „Nadira ze Studni karmiła mnie, jak byłem chłopakiem i nosiłem bukłaki za jej mężem. Do dziś, jak wracam, stawia mi soczewicę i pyta, czy nikogo nie zgubiłem po drodze. Raz zgubiłem kupca. Czekał na nas w zajeździe, z kubkiem.”
- „Studnia w obozie daje gorzką wodę. Amenhet mówi, że od kości królów w skale, a ja mówię, że od soli. Pij i nie myśl, która wersja prawdziwa, bo przestaniesz pić.”
- „Między grobowcami a ruinami spotkasz lamassu, byka ze skrzydłami i ludzką twarzą. Nie uciekaj od razu. Kto ma dobrą sławę, przechodzi obok niego jak obok kamienia, a kto złą, ten już nie przechodzi.”
- „Neferu męczy mnie, żebym ją zabrał do Studni. Zabiorę, jak dziadek pozwoli i jak uzbiera na drogę. Skąd ona bierze pieniądze, nie pytam. Przewodnik nie pyta, przewodnik prowadzi.”
- „Nocą nie prowadzę, choćbyś mi płacił złotem z grobowców. Po ciemku między grobowcami łażą mumie i szakalogłowi, a ja mam tylko jedną skórę. Siadaj przy ogniu, rano ruszymy.”
- „Zawierucha. Dziś nikt nie wychodzi z obozu, nawet ja, a wychodziłem w gorsze. W taką pogodę żywiołaki piasku wyglądają jak wiatr, a wiatr jak żywiołaki. Lepiej nie zgadywać.”
- „Byłem w Studniach w zeszłym tygodniu, siódma płynie! Selim nosi wodę z siedmiu studni zamiast z sześciu i gada o tobie każdemu, a Basim już ułożył o tym opowieść. Powiedziałem, że cię znam. Teraz każdy chce się ze mną napić.”
Kategorie: Mieszkańcy · Dolina Faraonów
Bukłak wody
Kadzidło Słońca
Mikstura życia
Mikstura many