Strona gryGraj ▸

Przewodnik Jusuf

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Przewodnik Jusuf kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Witaj, wędrowcze! Przeżyłeś drogę z karawaną Miry, gratuluję, nie każdy przeżywa jej wielbłądy. Jusuf, przewodnik. Kto chce wrócić do Siedmiu Studni, idzie ze mną. Kto chce zostać w dolinie na zawsze, też może, tylko wtedy idzie do Amenheta.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Jusuf, przewodnik. Ten, który zna drogę z doliny do Studni i z powrotem. Do doliny zna drogę każdy. Z powrotem tylko ja.
Czym się zajmujesz?
Prowadzę ludzi do Siedmiu Studni. Mira przywozi ich tutaj, ja odwożę tych, którzy przeżyli. Zarabiam mniej niż ona, bo klientów zawsze mniej.
Co tu w okolicy?
Obóz, gorzka studnia, kanion z grobami i pałace dżinnów na skałach. Pod piaskiem ruiny i Czerw. Najpiękniejsze miejsce na świecie, jak się z niego wyjeżdża.
Masz rodzinę?
Brat jeździ z karawanami na wschód, siostra wyszła za poganiacza w Studniach. A ja mam żonę na wydmach. Wydma się nazywa. Wraca mi zawsze do domu, jak wiatr dmuchnie.
Czego się boisz?
Czerwia. Mówię to otwarcie, bo kto się nie boi Czerwia, ten go nie widział. A kto widział, ten mówi to samo co ja, tylko szybciej.
O czym marzysz?
Postawić zajazd w połowie drogi do Studni. Z cieniem, studnią i zimną wodą. Nazwałbym go „U Jusufa, co nie zgubił nikogo”. Długo by trzeba malować szyld.
Co lubisz jeść?
Soczewica u Nadiry w Studniach. Jem ją raz na kilka tygodni i myślę o niej przez całą drogę. Gdyby nie ona, dawno bym się zgubił.
Smoki istnieją?
W Kanionie burz za Studniami siedzą pustynne smoki. Omijam ten kanion szerokim łukiem i mówię klientom, że to skrót. Nikt jeszcze nie sprawdził.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym własne wielbłądy. Takie, co nie kopią. Mira mówi, że takich nie ma. Szukałbym całe życie, a złoto by starczyło.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta mnie kupiec: Jusuf, daleko jeszcze? Mówię: blisko. Na drugi dzień pyta znowu. Mówię: bliżej. Trzeciego dnia już nie pytał. Doszedł. Widzisz? Działa.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Upał. Pij co godzinę, idź rano i wieczorem, w południe leż w cieniu jak wielbłąd. Wielbłądy są mądrzejsze, niż ludzie myślą.
deszcz: Deszcz? Jak spadnie w dolinie, to rzucę przewodnictwo i otworzę kram z parasolami. Na pustyni! Bogaty będę przez jeden dzień.
mgła: Zawierucha. Nikt nie wychodzi. Ja też nie, a ja się zawieruchy nie boję. Boję się tego, co się w niej porusza.
Co o mnie myślisz?
Nowy! Pierwszy raz w dolinie? Trzymaj się blisko i nie dotykaj dzbanów.
Słyszałem o tobie w Studniach. Selim gada, a jak Selim gada, to połowa jest prawdą. Ta lepsza połowa.
Ty jesteś swój! Z tobą chodzę nawet obok ruin, a z nikim innym nie chodzę.
Wszyscy w Studniach o tobie mówią. Basim ułożył opowieść, a ja w niej jestem twoim przewodnikiem. Nie prostuj.
O sąsiadach
Grabarz Amenhet: Amenhet to dobry dziadek, tylko ponury jak grobowiec. Jak się raz uśmiechnął, myślałem, że ktoś umarł.
Neferu: Neferu chce jechać w świat. Zabiorę ją, jak dziadek pozwoli. Skąd ma na drogę, nie pytam, ale coś za często chodzi nocą na spacery.
Mira od wielbłądów: Mira prowadzi karawanę lepiej niż niejeden stary karawanbasza. Tylko tego jej Garbusa bym oddał szakalom.
Karawaniarka Nadira: Nadira karmiła mnie, jak byłem chłopakiem. Zawsze pyta, czy kogoś nie zgubiłem. Do dziś mi głupio przez tego jednego kupca.

Inne tematy

  • „Do Studni idzie się kilka dni, jak się idzie po mojemu. Po cudzemu całe życie, a czasem dłużej. Znam każdy kamień, każdą wydmę i każdego skorpiona po imieniu. Skorpiony mnie nie znają, ale to ich problem.”
  • „Jedna rada za darmo, choć za ważne biorę dużo: jak piasek pod nogami zacznie drżeć, nie stój i nie patrz, tylko uciekaj. To Wielki Czerw, z ruin pod piaskiem. Widziałem go raz. Wystarczy mi na trzy życia.”
  • „Mira przywozi tu ludzi z wielbłądami, a ja odwożę bez wielbłądów, bo Garbus mnie nie lubi. Kopnął mnie raz tak, że przeleciałem pół obozu. Mira mówi, że on tak wita. To niech wita kogoś innego.”
  • „Nadira ze Studni karmiła mnie, jak byłem chłopakiem i nosiłem bukłaki za jej mężem. Do dziś, jak wracam, stawia mi soczewicę i pyta, czy nikogo nie zgubiłem po drodze. Raz zgubiłem kupca. Czekał na nas w zajeździe, z kubkiem.”
  • „Studnia w obozie daje gorzką wodę. Amenhet mówi, że od kości królów w skale, a ja mówię, że od soli. Pij i nie myśl, która wersja prawdziwa, bo przestaniesz pić.”
  • „Między grobowcami a ruinami spotkasz lamassu, byka ze skrzydłami i ludzką twarzą. Nie uciekaj od razu. Kto ma dobrą sławę, przechodzi obok niego jak obok kamienia, a kto złą, ten już nie przechodzi.”
  • „Neferu męczy mnie, żebym ją zabrał do Studni. Zabiorę, jak dziadek pozwoli i jak uzbiera na drogę. Skąd ona bierze pieniądze, nie pytam. Przewodnik nie pyta, przewodnik prowadzi.”
  • „Nocą nie prowadzę, choćbyś mi płacił złotem z grobowców. Po ciemku między grobowcami łażą mumie i szakalogłowi, a ja mam tylko jedną skórę. Siadaj przy ogniu, rano ruszymy.”
  • „Zawierucha. Dziś nikt nie wychodzi z obozu, nawet ja, a wychodziłem w gorsze. W taką pogodę żywiołaki piasku wyglądają jak wiatr, a wiatr jak żywiołaki. Lepiej nie zgadywać.”
  • „Byłem w Studniach w zeszłym tygodniu, siódma płynie! Selim nosi wodę z siedmiu studni zamiast z sześciu i gada o tobie każdemu, a Basim już ułożył o tym opowieść. Powiedziałem, że cię znam. Teraz każdy chce się ze mną napić.”