Strona gryGraj ▸

Pustelnik Hamid

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Pustelnik Hamid kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „O, gość! Siadaj, nie depcz kozy. Hamid. Mieszkam tu między dwoma rodami, bo żaden nie chce mnie u siebie, a oba chcą wiedzieć, co mówi drugi. Więc nie mówię. Herbaty?”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Hamid. Pustelnik, czyli ktoś, kogo nikt nie odwiedza, a wszyscy wiedzą, gdzie mieszka.
Czym się zajmujesz?
Parzę herbatę, pilnuję kozy i grobów robotników na grani. I słucham, co mówią dżinny. Dużo mówią. Mało z tego prawdy.
Co tu w okolicy?
Na zachodzie oazy Wody, na wschodzie żar Ognia, na mesach pałace, a pod nami kanion schodzący w dół jak schody do piekła. Ładnie tu, jak się nie patrzy w dół.
Masz rodzinę?
Miałem brata w Studniach, handlował solą. Pisze raz na pięć lat, że żyje. Ja odpisuję, że też. Na tym się kończy.
Czego się boisz?
Że koza umrze przede mną. I że rody się w końcu dogadają. Wtedy przestaną mnie odwiedzać.
O czym marzysz?
Żeby choć raz Woda i Ogień usiadły u mnie razem przy herbacie. Herbatę bym zrobił letnią, żeby nikt się nie obraził.
Co lubisz jeść?
Daktyle, ser z mleka Nefret i placki, które czasem zostawia Szarar na koksowniku. Myśli, że nie wiem, że to on.
Smoki istnieją?
Wierzę, widzę je co tydzień. Pustynne smoki siadają na południu płaskowyżu i grzeją się w słońcu jak koty. Duże, złe koty.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym drugą kozę. Nefret by się obraziła, więc kupiłbym jej wstążkę. Resztę bym zakopał i zapomniał gdzie, jak wszyscy w tej dolinie.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi dżinn wody do ifryta i mówi: zrobiłbym ci herbatę, ale się boję, że ją wypijesz za gorącą. Ha. U nas się z tego śmieją. Dżinny nie.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Na płaskowyżu zawsze słońce, nawet jak w kanionie cień. Pij dużo.
deszcz: Deszcz tu nie pada. Jak pada, to Rih płacze. Rzadko płacze.
mgła: Zawierucha. Siedź u mnie, aż przejdzie. Herbata jest.
Co o mnie myślisz?
Obcy z dołu. Siadaj, herbata nie gryzie.
Ty jesteś ten, o którym gadają oba rody. Uważaj, oba chcą cię mieć.
Swój. Koza cię lubi, a ona nie lubi nikogo.
O tobie śpiewają nawet dżinny. Fałszują, ale śpiewają.
O sąsiadach
Rih z rodu Wody: Rih mówi zagadkami, bo nie umie powiedzieć „przepraszam”. Dobry dżinn, tylko mokry.
Szarar z rodu Ognia: Szarar krzyczy, bo myśli, że wtedy jest go więcej. Zostawia mi placki. Nie mów mu, że wiem.
Grabarz Amenhet: Amenhet pilnuje grobów na dole, ja na górze. Spotykamy się raz w roku i mówimy sobie, że obaj jesteśmy starzy.
Wodonosz Ptahmose: Ptahmose nosi wodę, ja ją piję. Uczciwy układ.

Inne tematy

  • „Woda i Ogień kłócą się od tysiąca lat o to, kto pierwszy był w tej dolinie. A pierwsi byli robotnicy z dłutami. Tylko że oni nie mają pałaców, mają groby na grani. Ja ich pilnuję, jak nikt nie patrzy.”
  • „Widziałeś mesę Ognia? W jej boku są drzwi z posągami. Grobowiec Faraona Słońca. Wykuli go tak wysoko, żeby słońce świeciło na niego najdłużej. W południe tam nie wchodź, chyba że lubisz się smażyć.”
  • „Koza ma na imię Nefret. Je wszystko, nawet pióra dżinnów. Szarar raz przyszedł się kłócić, a ona zjadła mu kawałek płaszcza. Od tej pory przychodzi tylko Rih.”
  • „Tarasy w dół robili robotnicy przez czterdzieści lat, każdy niżej od poprzedniego. Kapłani mówili, że do nieba się nie dosięgnie, to niech chociaż do piekła. Na dnie dalej kopią. Słyszysz? Nie? To dobrze.”
  • „Woda, co? Rih przyszedł się chwalić przed świtem. Pół nocy gadał zagadkami. Koza zjadła jego pióro. Mam nadzieję, że wiesz, co robisz.”
  • „Ogień, co? Szarar przeleciał mi nad dachem i podpalił strzechę z radości. Dobrze, że koza nie stała pod spodem. Mam nadzieję, że wiesz, co robisz.”
  • „Słyszałem, że w mesie Ognia zrobiło się zimno. Pierwszy raz od tysiąca lat ifryty narzekają na przeciągi. Twoja robota? Nie mów nic, koza i tak wie.”