Strona gryGraj ▸

Matka Celina

W niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Matka Celina kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Celina. Przytułek. Wycieraj buty, tu dzieci raczkują. Mówią na mnie Matka Celina, choć urodziłam jedno. Reszta przyszła sama, przez drzwi, z rzeki i z nabrzeża. Mam ich dwadzieścia troje. Chwilowo.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Celina. Matka przytułku. I matka jednego syna, który odpłynął. Pytaj, o co chcesz, na wszystko odpowiadam.
Czym się zajmujesz?
Karmię, myję, uczę pacierza i liczenia. Liczenia bardziej, bo w Brzezinach się przydaje. Pacierz też, ale później.
Co tu w okolicy?
Dzieci mają szpital pod bokiem, katedrę za płotem i cmentarz za katedrą. Wszystko, czego trzeba się bać, na widoku. Lepiej tak niż za rogiem.
Masz rodzinę?
Syn, Bogdan. Gdzieś na morzu albo pod nim. I dwadzieścia troje cudzych, które są moje, póki ich ktoś nie zabierze.
Czego się boisz?
Że któregoś dnia przestanę patrzeć na statki. To będzie znaczyło, że już nie czekam.
O czym marzysz?
Żeby któreś z moich dzieci przyszło kiedyś w odwiedziny. Dorosłe, w czystych butach. I powiedziało: tu było dobrze.
Co lubisz jeść?
Zupa na kościach. Jak gotuję dla dwudziestu trojga, dla mnie też talerz zostaje. Gdybym gotowała tylko dla siebie, nic bym nie gotowała.
Smoki istnieją?
Dzieci pytają codziennie. Mówię im, że smoki są, ale daleko i boją się matek. To prawda. Wszyscy się boją matek.
Co zrobisz z workiem złota?
Nowy dach. Buty dla wszystkich. I list z pieczęcią do każdego portu, czy ktoś nie widział Bogdana.
Znasz jakiś dowcip?
Dziecko pyta: matko, czemu rada nie przychodzi do przytułku? Mówię: bo musiałaby coś przynieść. Śmieją się. Dzieci rozumieją radę lepiej niż rada.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Dzieci na dworze, ja w środku i cisza. Rzadka rzecz, cisza.
deszcz: Deszcz. Dwadzieścia troje w jednej izbie. Nie pytaj, jak się czuję. Głośno się czuję.
mgła: Mgła. Liczę dzieci co godzinę. We mgle łatwo się zgubić, a ja już raz zgubiłam.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz. Wycieraj buty, potem pogadamy.
Słyszałam o tobie. Dzieci się w ciebie bawią. Jeden ma kij i mówi, że to twój miecz.
Swój. Dzieci pytają, kiedy przyjdziesz. Mówię, że jak będziesz mieć czas. Bohaterowie nigdy nie mają.
O tobie mówi całe miasto. A ja wiem, że moje dzieci się w ciebie bawią. To większa sława, uwierz.
O sąsiadach
Michaś: Michaś szuka ojca w każdym marynarzu. Nie zabraniam. Ja szukam syna na każdym statku.
Halszka: Halszka śpi u mnie z małą. Liczy w nocy oddechy Milki. Znam to.
Siostra Apolonia: Apolonia bierze moje dzieci do szpitala bez kolejki. Rada płaci. Rada o tym nie wie.
Proboszcz Benedykt: Benedykt to dobry człowiek. Za dobry na to miasto. Ale ktoś musi.

Inne tematy

  • „Mój syn odpłynął dwanaście lat temu, miał siedemnaście. Na statku, który płynął dalej niż rzeka. Obiecał, że wróci z czymś złotym. Statek nie wrócił. Złota mi nie trzeba. W porcie gadają, że ktoś ten statek widział jeszcze potem, daleko. W porcie gadają dużo.”
  • „Michaś szuka ojca w każdym marynarzu. Podchodzi, patrzy na ręce, odchodzi. Nie wiem, czego szuka w rękach. On też nie wie. Nie mówię mu, żeby przestał. Ja też patrzę na każdy statek.”
  • „Wiesz, co jest najtrudniejsze w przytułku? Nie bieda. Imiona. Jak przychodzi dziecko bez imienia, muszę je wybrać. Mam już trzech Janków. Rada płaci od głowy, nie od imienia, więc nikt nie protestuje.”
  • „Rada płaci przytułkowi tyle, ile kosztuje jedna kolacja u Wróbla. Na miesiąc. Raz poszłam z dziećmi pod ratusz i stanęliśmy w rzędzie. Dwadzieścia troje dzieci i ja. Następnego miesiąca zapłacili za dwie kolacje.”
  • „Halszka z małą śpią u mnie. Halszka budzi się w nocy i sprawdza, czy Milka oddycha. Nie mówię jej, że ja też tak robiłam. Przez siedemnaście lat. I potem jeszcze trochę, przy pustym łóżku.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny