Strona gryGraj ▸

Siarkarz Zbigniew

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Siarkarz Zbigniew kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Hej, nowy! Uważaj, nie wpadnij w szyb, bo zanim doleciałbyś na dno, zdążyłbyś się znudzić. Ha! Zbigniew, siarkarz. Wydobywam siarkę z tych dziur. Kaszlę, jak widzisz, ale to z radości. Siarkarze zawsze kaszlą z radości.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Zbigniew, siarkarz! Zbyszek dla przyjaciół, Zbysio dla żony, „Kaszlący” dla całego rynku. Ha!
Czym się zajmujesz?
Schodzę w szyb, kopię siarkę, wychodzę, kaszlę. I tak od trzydziestu lat. Siarka idzie na proch, na zapałki i na lekarstwa. A ja idę do karczmy.
Co tu w okolicy?
Szyby na południu, domy siarkarzy dookoła, wszędzie żółto. Pod nogami ciepło. Ładne miejsce, jak się nie oddycha.
Masz rodzinę?
Żona Hela i trzech synów, wszyscy w szybach. Najmłodszy jeszcze nie kaszle. Daję mu rok. Ha!
Czego się boisz?
Że kiedyś zejdę za nisko. Ojciec mówił: Zbyszku, nigdy poniżej siódmej drabiny. Nie mówił czemu. Nie schodzę.
O czym marzysz?
Wnuki, co nie kaszlą. I ogródek. Z kapustą. Kapusta na siarce nie rośnie, ale ja wierzę.
Co lubisz jeść?
Jajka! Ha! Wszyscy mówią, że siarka śmierdzi jajkami, to jem jajka, żeby się nie wyróżniać.
Smoki istnieją?
Smoki? W szybach coś sapie. Może smok. Może teściowa. Ha!
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym płuca! Nowe! Gdzie sprzedają? A jak nie sprzedają, to bym za nie wypił w Rzymie.
Znasz jakiś dowcip?
Spotyka się dwóch siarkarzy w szybie. Jeden mówi: ciepło dziś, co? Drugi: to nie pogoda, to ten pod nami! Ha! Śmieszne, bo prawdziwe. Ha. Hm.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce! Ale w szybie i tak go nie widać. Ha!
deszcz: Deszcz! Woda leci do szybów i syczy na dnie. Syczy, rozumiesz? Jak na patelni!
mgła: Mgła z siarki, to od nas! Wszyscy na mnie krzyczą. Kaszel!
Co o mnie myślisz?
Nowy! Nie wpadnij w szyb!
Słyszałem o tobie! Silny jesteś! Kopałbyś siarkę jak mało kto!
Ty jesteś swój! Siadaj na beczce, napijemy się wody z siarką. Ha!
Legenda przy moim szybie! Wyskrobię na ścianie: tu stał bohater i kaszlał ze mną!
O sąsiadach
Ojciec Pankracy: Pankracy siedzi przy szybach i rysuje kredą. Mówi, że ciepło nie od wulkanu. Ponury jak piwnica. Lubię go!
Karczmarz Teofil: Teofil mówi, że kaszlę mu do piwa. A ja mówię, że to przyprawa! Ha!
Ksieni Konstancja: Ksieni daje mi napar na płuca. Pomaga! Trochę! Ha!
Szyper Mikołaj: Mikołaj wywozi naszą siarkę do Brzezin. Mówi, że tam lubią ją bardziej niż nas. Ha!

Inne tematy

  • „Szyby idą w dół, w dół i w dół. Najgłębszy ma tyle drabin, że po drodze można zjeść obiad. Ha! Na dole siarka, żółta jak masło. I ciepło. Im niżej, tym cieplej. Mówią, że to wulkan. Ja mówię: dobrze, że ktoś grzeje za darmo.”
  • „W głębszych szybach siedzą smolarze. Nie, nie tacy ludzie, co pędzą smołę. Takie… jakby ktoś ulepił człowieka ze smoły i zapomniał dać mu twarz. Łażą po ścianach. Jak spotkasz, uciekaj w górę, nie lubią światła. Ha! Ja też nie lubię, jak mnie budzą.”
  • „Zimy tu lekkie. W domu ciepło, choć nie palę. Podłoga ciepła, a jak przyłożysz ucho, to szumi. Żona mówi, że to wulkan chrapie. Ja mówię, że ktoś pod nami gotuje obiad. Ciekawe dla kogo. Ha!”
  • „Kaszel? To nic. Płuca mam jak worki po siarce, żółte w środku. Ksieni daje mi napar. Trochę pomaga. Pankracy mówi, że to nie od siarki. Pankracy wszystko widzi na czarno. Ha!”
  • „Przemytnicy siarki kręcą się po zatokach dookoła wyspy. Kradną z szybów nocą i wywożą łódkami. Książę płaci za każdego złapanego. Ja ich nie łapię. Biją mocno, a płacą mało.”
  • „Widziałeś ten wielki głaz przy drodze do szybów? Diabelski kamień. Dziadek mówił, że diabeł niósł go nocą, żeby zasypać klasztor, ale kogut zapiał i diabeł upuścił kamień ze strachu. Dziadek mówił też, że ryby latają. Ale kamień leży, sprawdzałem!”
  • „Nocą z szybów idzie czerwone światło. Mówię żonie, że to odblask z kuźni. Kuźni tu nie ma. Ha! Ale żona śpi spokojnie.”
  • „Mgła z siarki! To od nas, z szybów. Kaszel, kaszel, kaszel. Wszyscy na rynku się na mnie gniewają, jakbym to ja chuchał. No, trochę chucham. Ha!”
  • „Słyszałem, że zszedłeś pod pustynię, do jakiegoś króla w grobowcu? I wróciłeś? To może zejdziesz i do moich szybów, popatrzysz, co tam tak grzeje? Ha! Żartuję. Chyba żartuję.”
  • „Szyby wystygły. Przyłożyłem ucho do podłogi i nic. Cisza. Żona marznie i klnie, a ja się śmieję jak głupi. Pierwszy raz od lat się śmieję i wiem dlaczego.”
  • „Na dole, przy szybowisku, jest nasza osada „Pod Kogutem”. Rządzi tam Bogna, sztygarka. Jak zejdziesz, pokłoń się jej. Bez niej szyb by się dawno zawalił. Ze strachu, nie od skały.”