Karczmarz Teofil
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Witam w Rzymie!”
- „Kreska czy złoto?”
- „Belka pamięta.”
Sprzedaje
Rozmowa
Spoiler: co mówi Karczmarz Teofil kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Witam, witam w Rzymie! Najlepsza karczma na wyspie, przy samym rynku. Teofil, karczmarz. U mnie się nie podpisuje, u mnie się kreśli kredą. Kreska na belce to kufel. Belka nie ucieknie, belka pamięta.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Teofil, karczmarz z Rzymu! Trzecie pokolenie za szynkwasem. Dziadek postawił, ojciec rozbudował, ja kreślę.
- Czym się zajmujesz?
- Nalewam, gotuję, słucham i liczę kredą. Kreska to kufel, dwie kreski kolacja, krzyżyk nocleg. Belka pamięta wszystko.
- Co tu w okolicy?
- Rynek pod oknem, zamek nad głową, siarka pod nogami. Ale u mnie ciepło i wesoło. Nawet jak ktoś płacze, to przy piwie.
- Masz rodzinę?
- Żona umarła, córka wyszła za mąż do Brzezin. Pisze, że tam liczą piórem, nie kredą. Odpisuję, że pióro łatwiej kłamie.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś zabraknie mi belek. Albo że ktoś przyjdzie do mnie z listem z pieczęcią. Wolę, żeby zabrakło belek.
- O czym marzysz?
- Zmazać wszystkie kreski. Każdemu. Jeden wieczór, kiedy wszyscy piją za darmo i nikt nikomu nic nie jest winien. Zbankrutowałbym w godzinę, ale jaka by to była godzina!
- Co lubisz jeść?
- Moja kiełbasa z czosnkiem. Czosnek odstrasza wszystko, co trzeba: komary, wierzycieli i teściową.
- Smoki istnieją?
- Pan Twardowski mówi, że tańczył ze smokiem. Pan Twardowski po trzecim kuflu mówi dużo rzeczy. Nie kreślę mu za to.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Wykupiłbym kreski za wszystkich, co poszli w dziesięcinę. Zdjąłbym belkę z końca sali. I powiesił tam nową, czystą.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi diabeł do karczmy i siada przy szynkwasie. Pytam: kredą czy złotem? On: podpisem. Mówię: krzyżyki przyjmuję tylko od niepiśmiennych. Wyszedł obrażony! Prawdziwa historia. Prawie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Ludzie siedzą na rynku i piją wodę. Wodę! Na rynku! Pod moim oknem!
deszcz: Deszcz to mój najlepszy klient. Sam nie pije, ale przyprowadza.
mgła: Mgła z siarki. Zamykam okna, otwieram beczki. Siarka lepiej schodzi z piwem. - Co o mnie myślisz?
- Witam w Rzymie! Kreska czy złoto?
O, słyszałem o tobie! Pierwszy kufel z cienką kreską.
Ty jesteś stały gość. Masz już swój kawałek belki!
Legenda w moim Rzymie! Twój kufel powieszę na honorowym miejscu. - O sąsiadach
- Pan Twardowski: Pan Twardowski. Najlepszy klient, najgorszy płatnik. Dwie belki!
Pani Twardowska: Pani Twardowska rządzi u mnie. Nie narzekam. Na głos.
Siarkarz Zbigniew: Zbigniew kaszle mi nad kuflem i się z tego śmieje. Ja też się śmieję, z grzeczności.
Szyper Mikołaj: Mikołaj płaci złotem, zawsze. Mówi, że kreda się zmywa. Ma rację.
Gwardzista Kasper: Kasper przychodzi po służbie i wypija jeden kufel. Jeden. Patrzy w niego długo, jakby szukał na dnie odpowiedzi.
Inne tematy
- „Czemu Rzym? Mój dziadek postawił tę karczmę, a dziadek był za młodu w prawdziwym Rzymie, za siedmioma morzami. Mówił, że wino tam kwaśne, a ludzie mili. To nazwał karczmę Rzym, żeby ludzie byli mili. Nie zadziałało. Dopiero potem przyszedł pan Twardowski i powiedział, że to najlepsza nazwa na świecie. Płaci za nią co wieczór. Kreską.”
- „Kredę biorę od ksieni z klasztoru. Święconą, a jakże. Raz jeden gość, taki w czerni, chciał zapłacić podpisem. Narysowałem mu kreskę. Kreska mu się nie spodobała. Poszedł. Od tamtej pory liczę tylko kredą od ksieni.”
- „Na rynku stoi cyrografarnia. Stół, pisarz, księga. Wszystko na kredyt: mąka, buty, łóżko dla dziecka. A na blacie jest wypalona łapa. Pięć palców, pazury. Mówią, że jak kiedyś zapisali tam komuś krzywdę, to łapa odbiła się sama. Jak w Lublinie, opowiadał dziadek. Nie wiem, co to Lublin. Ale łapa jest.”
- „Pani Twardowska rządzi u mnie jak u siebie. Przestawiła stoły, przegoniła mi trzech gości i jednego diabła. Za diabła jestem wdzięczny. Za gości mniej. Ale nikt się już nie bije, bo wszyscy się jej boją.”
- „Zbigniew od siarki przychodzi co wieczór i kaszle mi nad kuflem. Mówię mu: Zbyszek, kaszlesz do piwa. A on, że to przyprawa. Ze wszystkiego się śmieje. Kiedyś mu płuca wyjdą razem ze śmiechem.”
- „Co roku jedna kreska zostaje niespłacona. Ktoś pije u mnie wieczorem, rano go wybierają w dziesięcinę i tyle. Nie zmazuję tych kresek. Mam na końcu sali osobną belkę, tylko z nimi. Dwadzieścia kresek. Nie lubię na nią patrzeć.”
- „Pełno! Siarkarze, pan Twardowski w kącie, pani Twardowska przy szynkwasie, i ty. Nocą Rzym żyje. W dzień się wietrzy po nocy.”
- „Deszcz! Na wyspie pada rzadko, bo wulkan pije chmury. Jak pada, wszyscy idą do mnie, bo pod dachem. Deszcz to mój najlepszy klient. Sam nie pije, ale przyprowadza.”
- „Tyś trolla ubił pod Brzezinami? Kapitan Jarosz opowiadał! Dla takiego gościa pierwszy kufel bez kreski. No dobra, kreska cienka.”
- „Pan Twardowski wyszedł dziś o świcie! O świcie! Trzydzieści lat siedział do zmroku i ani kroku. A dziś wyszedł, stanął na rynku i patrzył w słońce jak głupi. Kazał mi zmazać pół belki. Zapłacił złotem. Pierwszy raz złotem.”
- „Nie ma go. Kufel stoi w kącie, nalany do połowy. Nie zabieram. Kresek na belce nie zmazuję. Pani Twardowska siedzi przy szynkwasie i nikt się nie odzywa. Nie wiem, co się stało. Wolę nie wiedzieć. Ty chyba wiesz.”
Kategorie: Mieszkańcy · Cyrograd i Piekło
Kogut w klatce
Mikstura życia
Mikstura many