Strona gryGraj ▸

Karczmarz Teofil

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Rozmowa

Spoiler: co mówi Karczmarz Teofil kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Witam, witam w Rzymie! Najlepsza karczma na wyspie, przy samym rynku. Teofil, karczmarz. U mnie się nie podpisuje, u mnie się kreśli kredą. Kreska na belce to kufel. Belka nie ucieknie, belka pamięta.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Teofil, karczmarz z Rzymu! Trzecie pokolenie za szynkwasem. Dziadek postawił, ojciec rozbudował, ja kreślę.
Czym się zajmujesz?
Nalewam, gotuję, słucham i liczę kredą. Kreska to kufel, dwie kreski kolacja, krzyżyk nocleg. Belka pamięta wszystko.
Co tu w okolicy?
Rynek pod oknem, zamek nad głową, siarka pod nogami. Ale u mnie ciepło i wesoło. Nawet jak ktoś płacze, to przy piwie.
Masz rodzinę?
Żona umarła, córka wyszła za mąż do Brzezin. Pisze, że tam liczą piórem, nie kredą. Odpisuję, że pióro łatwiej kłamie.
Czego się boisz?
Że kiedyś zabraknie mi belek. Albo że ktoś przyjdzie do mnie z listem z pieczęcią. Wolę, żeby zabrakło belek.
O czym marzysz?
Zmazać wszystkie kreski. Każdemu. Jeden wieczór, kiedy wszyscy piją za darmo i nikt nikomu nic nie jest winien. Zbankrutowałbym w godzinę, ale jaka by to była godzina!
Co lubisz jeść?
Moja kiełbasa z czosnkiem. Czosnek odstrasza wszystko, co trzeba: komary, wierzycieli i teściową.
Smoki istnieją?
Pan Twardowski mówi, że tańczył ze smokiem. Pan Twardowski po trzecim kuflu mówi dużo rzeczy. Nie kreślę mu za to.
Co zrobisz z workiem złota?
Wykupiłbym kreski za wszystkich, co poszli w dziesięcinę. Zdjąłbym belkę z końca sali. I powiesił tam nową, czystą.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi diabeł do karczmy i siada przy szynkwasie. Pytam: kredą czy złotem? On: podpisem. Mówię: krzyżyki przyjmuję tylko od niepiśmiennych. Wyszedł obrażony! Prawdziwa historia. Prawie.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Ludzie siedzą na rynku i piją wodę. Wodę! Na rynku! Pod moim oknem!
deszcz: Deszcz to mój najlepszy klient. Sam nie pije, ale przyprowadza.
mgła: Mgła z siarki. Zamykam okna, otwieram beczki. Siarka lepiej schodzi z piwem.
Co o mnie myślisz?
Witam w Rzymie! Kreska czy złoto?
O, słyszałem o tobie! Pierwszy kufel z cienką kreską.
Ty jesteś stały gość. Masz już swój kawałek belki!
Legenda w moim Rzymie! Twój kufel powieszę na honorowym miejscu.
O sąsiadach
Pan Twardowski: Pan Twardowski. Najlepszy klient, najgorszy płatnik. Dwie belki!
Pani Twardowska: Pani Twardowska rządzi u mnie. Nie narzekam. Na głos.
Siarkarz Zbigniew: Zbigniew kaszle mi nad kuflem i się z tego śmieje. Ja też się śmieję, z grzeczności.
Szyper Mikołaj: Mikołaj płaci złotem, zawsze. Mówi, że kreda się zmywa. Ma rację.
Gwardzista Kasper: Kasper przychodzi po służbie i wypija jeden kufel. Jeden. Patrzy w niego długo, jakby szukał na dnie odpowiedzi.

Inne tematy

  • „Czemu Rzym? Mój dziadek postawił tę karczmę, a dziadek był za młodu w prawdziwym Rzymie, za siedmioma morzami. Mówił, że wino tam kwaśne, a ludzie mili. To nazwał karczmę Rzym, żeby ludzie byli mili. Nie zadziałało. Dopiero potem przyszedł pan Twardowski i powiedział, że to najlepsza nazwa na świecie. Płaci za nią co wieczór. Kreską.”
  • „Kredę biorę od ksieni z klasztoru. Święconą, a jakże. Raz jeden gość, taki w czerni, chciał zapłacić podpisem. Narysowałem mu kreskę. Kreska mu się nie spodobała. Poszedł. Od tamtej pory liczę tylko kredą od ksieni.”
  • „Na rynku stoi cyrografarnia. Stół, pisarz, księga. Wszystko na kredyt: mąka, buty, łóżko dla dziecka. A na blacie jest wypalona łapa. Pięć palców, pazury. Mówią, że jak kiedyś zapisali tam komuś krzywdę, to łapa odbiła się sama. Jak w Lublinie, opowiadał dziadek. Nie wiem, co to Lublin. Ale łapa jest.”
  • „Pani Twardowska rządzi u mnie jak u siebie. Przestawiła stoły, przegoniła mi trzech gości i jednego diabła. Za diabła jestem wdzięczny. Za gości mniej. Ale nikt się już nie bije, bo wszyscy się jej boją.”
  • „Zbigniew od siarki przychodzi co wieczór i kaszle mi nad kuflem. Mówię mu: Zbyszek, kaszlesz do piwa. A on, że to przyprawa. Ze wszystkiego się śmieje. Kiedyś mu płuca wyjdą razem ze śmiechem.”
  • „Co roku jedna kreska zostaje niespłacona. Ktoś pije u mnie wieczorem, rano go wybierają w dziesięcinę i tyle. Nie zmazuję tych kresek. Mam na końcu sali osobną belkę, tylko z nimi. Dwadzieścia kresek. Nie lubię na nią patrzeć.”
  • „Pełno! Siarkarze, pan Twardowski w kącie, pani Twardowska przy szynkwasie, i ty. Nocą Rzym żyje. W dzień się wietrzy po nocy.”
  • „Deszcz! Na wyspie pada rzadko, bo wulkan pije chmury. Jak pada, wszyscy idą do mnie, bo pod dachem. Deszcz to mój najlepszy klient. Sam nie pije, ale przyprowadza.”
  • „Tyś trolla ubił pod Brzezinami? Kapitan Jarosz opowiadał! Dla takiego gościa pierwszy kufel bez kreski. No dobra, kreska cienka.”
  • „Pan Twardowski wyszedł dziś o świcie! O świcie! Trzydzieści lat siedział do zmroku i ani kroku. A dziś wyszedł, stanął na rynku i patrzył w słońce jak głupi. Kazał mi zmazać pół belki. Zapłacił złotem. Pierwszy raz złotem.”
  • „Nie ma go. Kufel stoi w kącie, nalany do połowy. Nie zabieram. Kresek na belce nie zmazuję. Pani Twardowska siedzi przy szynkwasie i nikt się nie odzywa. Nie wiem, co się stało. Wolę nie wiedzieć. Ty chyba wiesz.”