Strona gryGraj ▸

Pustelnik Onufry

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Pustelnik Onufry kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie podchodź tak cicho, kogut się budzi. Drewniany, ale i tak. Onufry. Siedzę na tym stoku od jedenastu lat i liczę, ile razy góra odetchnie. Wychodzi, że coraz częściej. Siadaj na kamieniu, tylko nie na tym z kogutem.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Onufry. Kiedyś siarkarz, potem ojciec, teraz pustelnik. W tej kolejności i bez powrotu.
Czym się zajmujesz?
Liczę oddechy góry. Raz rano, raz w południe, raz nocą. Zapisuję kreską na płycie. Mam już trzy płyty.
Co tu w okolicy?
Stoki Popiołu. Niżej miasto i szyby, wyżej Żleby z lawą, potem żużel i krater. W środku góry jest coś więcej, ale tam już nie chodzę.
Masz rodzinę?
Był syn. Teraz jest kogut z drewna i ta góra. Kogut przynajmniej nie odchodzi.
Czego się boisz?
Że policzę za mało. Że góra odetchnie raz za dużo, a ja akurat będę spał.
O czym marzysz?
Żeby któregoś dnia góra nie odetchnęła wcale. I żebym to ja to zapisał.
Co lubisz jeść?
Jajka gotowane w kraterku Dymiaka. Dzieci siarkarzy mi przynoszą. Za opowieść.
Smoki istnieją?
Krwawe smoki śpią na Polach Żużlu, pod samym kraterem. Grzeją się. Nie ruszają mnie, bo jestem chudy.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym synowi nagrobek. Pusty, bo jego tu nie ma. Ale z imieniem.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi siarkarz do cyrografarni i pyta: ile kosztuje dzień spokoju? Pisarz mówi: tyle, ile masz. Siarkarz mówi: to biorę dwa. Pisarz liczy. Siarkarz już nie wraca.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce na popiele. Popiół się grzeje, a od spodu grzeje góra. Tu nigdy nie ma zimno.
deszcz: Deszcz na stoku syczy jak smoła na ogniu. Popiół robi się czarny i lepi się do butów.
mgła: Mgła z siarki. Krateru nie widać, ale słychać, jak oddycha. Tak jest nawet łatwiej liczyć.
Co o mnie myślisz?
Ktoś nowy na stoku. Rzadkość.
Wracasz. Dobrze. Liczę też ciebie.
Byłeś na kraterze. Widzę po butach.
Masz u mnie kamień do siedzenia. Ten bez koguta.
Co słychać?
Góra odetchnęła dziś czterdzieści razy. Wczoraj trzydzieści dziewięć.
Krąg śpiewał długo w nocy.
Góra milczy. Dziwnie mi.
O sąsiadach
Ojciec Pankracy: Pankracy to jedyny ksiądz, który przychodził tu bez kazania. Z kogutem i z chlebem.
Sztygarka Bogna: Sztygarka z szybów. Krzyczy, ale liczy ludzi. Ktoś musi.
Stary Walenty: Walenty z rzeki siarki? Jeszcze żyje? To dobrze. Ktoś musi być starszy ode mnie.
Książę Wawrzyniec: Książę śpi źle. Wiem, bo ja też. Tylko on ma za co.
Siarkarz Zbigniew: Zbigniew wynosi siarkę na plecach i nie narzeka. Kiedyś niosłem z nim w parze.

Inne tematy

  • „Ta góra ma dwa wejścia do środka. Jedno to szyby w mieście, tam zjeżdżają siarkarze. Drugie jest na samym czubku, w kotle krateru: schody w dół, kute, nie ludzką ręką. Kto wejdzie na krater i zejdzie do środka, ten wyląduje tam, gdzie siarkarze nie doszli nigdy.”
  • „Opętani idą w górę jak pielgrzymi. Nocą śpiewają w kręgu i czekają na odpowiedź z krateru. Nie zaczepiaj ich na ścieżce, są szybsi, niż wyglądają. W dół wracają bez śpiewu, tyle wiem.”
  • „Miałem syna. Kaszlał siarką od dziecka. Podpisałem w cyrografarni, żeby przestał. Przestał. Rok później przyszła dziesięcina. Siedzę tu, bo stąd pierwszy zobaczę, kiedy przyjdą znowu. Tylko tyle mogę.”
  • „Ojciec Pankracy przychodził tu kiedyś z kogutem pod pachą, sprawdzić, czy żyję. Teraz kolana mu nie dają. Powiedz mu, że góra oddycha szybciej. On będzie wiedział, co z tym zrobić. Ja nie wiem.”
  • „Słyszysz? Krąg śpiewa. To nie piosenka, to liczenie. Do ilu, nie wiem. Nikt jeszcze nie doczekał końca.”
  • „Coś się zmieniło. Góra odetchnęła raz, długo, i zamilkła na pół dnia. Policzyłem dwa razy. Pierwszy raz od jedenastu lat nie wiem, co zapisać.”