Szyper Mikołaj
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ahoj!”
- „Złotem, nie podpisem.”
- „Do Brzezin albo do Faktorii.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Szyper Mikołaj kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ahoj. Mikołaj, szyper. Moja łódź pływa do Brzezin i do Faktorii, za dżunglę. Wożę każdego, kto płaci złotem. Złotem, nie podpisem. I nie wożę nikogo, kto ma dług w cyrografarni. Zanim wsiądziesz, sprawdzę w księdze na rynku. Taka umowa.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Mikołaj, szyper. Jedyny na wyspie. Łódź mam małą, ale moją, bez kredytu.
- Czym się zajmujesz?
- Wożę ludzi i towar do Brzezin i do Faktorii. Siarkę na północ, zboże z powrotem. Ludzi tylko bez długów.
- Co tu w okolicy?
- Port na północy, a za nim morze. Najlepsze miejsce na wyspie, bo stąd się odpływa.
- Masz rodzinę?
- Żona w porcie, naprawia sieci. Synowie pływają z Jaroszem, uczą się na dużym statku. Ja zostaję przy małej.
- Czego się boisz?
- Stojącego morza. Raz stało. Cztery dni. Drugi raz nie chcę.
- O czym marzysz?
- Popłynąć tam, gdzie jeszcze nie pływałem. Ale z powrotem. Zawsze z powrotem.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z rusztu, prosto z łodzi. I kufel w Rzymie po rejsie.
- Smoki istnieją?
- Nad wulkanem czasem coś krąży. Wielkie. Ludzie mówią, że ptak. Ptaki tak wysoko nie latają.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Nowy żagiel. Resztę schowałbym w łodzi, nie w cyrografarni. Złoto w łodzi pływa ze mną.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta pasażer: szyprze, a jak mam dług, to co? Mówię: to płyniesz wpław. Nie śmiał się. Okazało się, że miał.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Wiatr dobry, morze równe. Płyniemy.
deszcz: Deszcz to nic. Byle wiało.
mgła: Mgła z siarki. Port zamknięty. Kompas głupieje. - Co o mnie myślisz?
- Ahoj. Złotem płacisz? Dobrze.
Słyszałem o tobie od Jarosza. Długów nie masz? To wsiadaj.
Ty jesteś swój na pokładzie. Miejsce na dziobie masz zawsze.
O tobie gadają w trzech portach. W czwartym pewnie też, tylko tam nie pływam. - O sąsiadach
- Kapitan Jarosz: Jarosz klnie na moją łódź. Ja na jego statek. Potem pijemy.
Żebraczka Hanna: Piotruś od Hanny chodził do portu. Miał talent do wiatru.
Karczmarz Teofil: Teofil liczy kredą. Ja płacę złotem. Kreda się zmywa, złoto nie.
Siarkarz Zbigniew: Wożę siarkę Zbigniewa do Brzezin. Cała łódź śmierdzi. On się śmieje.
Inne tematy
- „Czemu nie wożę dłużników? Bo raz zabrałem jednego. Chłopak był winien za buty. Za buty! W połowie drogi do Brzezin wiatr ustał, morze stanęło jak woda w misce i staliśmy tak cztery dni, aż zawróciłem. Jak dobiliśmy do portu, wiatr wrócił. Od tamtej pory pytam o długi.”
- „Statek za morze, co zabiera ludzi w dziesięcinę? Jestem jedynym szyprem na wyspie. Jarosz z Brzezin przypływa i odpływa, i też nikogo takiego nie wiózł. Pytałem go. Zrób z tym, co chcesz. Ja nic nie mówiłem.”
- „Kapitan Jarosz klnie na moją łódź, że za mała. Ja klnę na jego statek, że za duży na nasz port. Potem pijemy razem w Rzymie. Jemu Teofil kreśli grubsze kreski, bo większy.”
- „Do Faktorii płynie się długo, przez ciepłe morze. Wracam stamtąd z gorączką i z papugą. Papugę dałem Teofilowi, ale uciekła. Mówiła „podpisz, podpisz”. Nauczyła się tutaj, nie tam.”
- „Piotruś od Hanny chodził tu do portu i liczył statki. Raz zabrałem go dookoła zatoki. Pytał, jak się czyta wiatr. Miał talent. Do mnie więcej nie wsiadł. Do nikogo nie wsiadł.”
- „Przemytnicy siarki pływają bez świateł. Jak w nocy coś puka o burtę mojej łodzi, nie wychodzę. Raz wyszedłem. Lepiej było nie wychodzić.”
- „Nocą nie wypływam. Na wodzie widać wtedy światła pod powierzchnią, czerwone, od strony wulkanu. Ryby? Może ryby. Nie łowię tam.”
- „Mgła z siarki, port zamknięty. Kompas przy wyspie głupieje we mgle, kręci się jak pijany. Czekamy. Siarka gryzie w oczy, a ja i tak patrzę na wodę z przyzwyczajenia.”
- „W Faktorii gadali o tobie i o małpach. Każdy mówi inaczej, jak to się skończyło. Ja tylko wożę. Ale wożę chętnie kogoś, kto kończy sprawy, zamiast je zostawiać.”
Kategorie: Mieszkańcy · Cyrograd i Piekło