Kat Bartłomiej
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie płosz gołębi.”
- „Wróciły? Wróciły.”
- „Groch się gotuje.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kat Bartłomiej kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Uważaj, nie płosz gołębi, dopiero co usiadły. Bartłomiej. Kat. Tak, ten kat. Nie patrz tak. W domu jestem zwykłym człowiekiem, który karmi ptaki i gotuje grochówkę. Siadaj, jeśli się nie brzydzisz.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bartłomiej. Kat. Na wyspie, na której nikt nie dostaje wyroku. Śmieszne, prawda? Nikt się nie śmieje.
- Czym się zajmujesz?
- Ostrzę topór, który nie ścina. Karmię gołębie. Raz w roku… raz w roku robię coś, o czym nie mówię przy ludziach.
- Co tu w okolicy?
- Mój dom stoi na uboczu. Nikt nie przychodzi. Gołębie przylatują. To mi wystarcza. Musi.
- Masz rodzinę?
- Żona odeszła, kiedy zrozumiała, co robię nocą. Nie wiem, co zrozumiała, bo sam nie rozumiem. Zostały gołębie.
- Czego się boisz?
- Pukania do drzwi. Raz w roku. Zawsze w nocy.
- O czym marzysz?
- Żeby list nie przyszedł. Jeden rok. Wypuściłbym wtedy wszystkie gołębie naraz.
- Co lubisz jeść?
- Grochówka. Gotuję sam, dużo, na trzy dni. Nikt nie przychodzi na obiad.
- Smoki istnieją?
- Nie wiem. Wiem, że są rzeczy gorsze od smoków. Chodzą w czerni.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Dałbym Hannie. Wszystko. Nie wzięłaby. Ode mnie by nie wzięła.
- Znasz jakiś dowcip?
- Dowcip? Kat bez roboty. To jest dowcip. Tylko puenta przychodzi w nocy.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Gołębie latają wysoko. Lubię na nie patrzeć.
deszcz: Deszcz. Gołębie siedzą w gołębniku i gruchają. W domu jest wtedy prawie gwarno.
mgła: Mgła. Gołębie nie wracają. Czekam przy oknie. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Przyszedłeś do kata. Odważnie albo głupio.
Słyszałem o tobie. Walczysz uczciwie. Zazdroszczę.
Przychodzisz tu i siadasz. Nikt tu nie siada. Dziękuję.
O tobie mówią wszędzie. Może ty coś z tym zrobisz. Ja nie umiem. - O sąsiadach
- Żebraczka Hanna: Nie umiem o niej mówić. Omijam bramę.
Ula: Ula przychodzi do gołębi. Jedyny gość. Jej matka nie wie.
Kanclerz Smołek: Kanclerz. Grzeczny. Mówi do mnie po imieniu, choć się nie przedstawiałem. Nie lubię, jak stoi blisko.
Ojciec Pankracy: Pankracy mnie rozgrzesza. Raz w roku. Nie wiem, czy ma prawo.
Inne tematy
- „Mam dwadzieścia gołębi. Każdy ma imię. Ten siwy to Kanonik, bo chodzi dostojnie. Ta mała to Iskra. Puszczam je rano nad miastem, wracają wieczorem. Zawsze wracają. Lubię rzeczy, które wracają.”
- „Wiesz, ilu ściąłem przez dwadzieścia lat? Ani jednego. Na tej wyspie nikt nie dostaje wyroku, wszystko się spłaca. A ja dalej jestem katem. Raz w roku przychodzi do mnie list z pieczęcią i imieniem. Idę nocą po tego człowieka, prowadzę go do szybów siarki na południu i oddaję panu w czerni. On czeka przy szybie z latarnią. Co dalej, nie wiem. Nie pytam od dwudziestu lat. I od dwudziestu lat nie śpię.”
- „Hanna stoi przy bramie zamku. Jej Piotrusia prowadziłem rok temu. Szedł spokojnie, pytał, czy za morzem są statki większe niż łódź Mikołaja. Powiedziałem, że tak. Omijam bramę. Obchodzę pół miasta, żeby nie przejść koło niej.”
- „Ludzie nie przychodzą do domu kata. Dzieci rzucają kamieniami w okiennice. Tylko Ula przychodzi patrzeć na gołębie. Jej matka by mnie zabiła, gdyby wiedziała. Daję Uli ziarno, a ona karmi Iskrę.”
- „Topór wisi na ścianie. Ostrzę go co miesiąc, bo tak każe urząd. Nigdy go nie użyłem. To najczystsza rzecz w moim domu. Nie umiem na niego patrzeć.”
- „Jest noc. Nie lubię nocy. W nocy ktoś może zapukać z listem. Posiedź chwilę, dobrze? Jak ktoś siedzi, to nikt nie puka.”
- „Mgła z siarki. Gołębie nie wracają we mgle, siedzą gdzieś na dachach i czekają. Ja też czekam. Wyglądam przez okno co chwilę, jak stara baba.”
- „Mówią, że obroniłeś jakieś miasteczko na bagnach. Walczyłeś z kimś, kto chciał cię zabić. Uczciwie. Zazdroszczę ci. Ja prowadzę ludzi, którzy mi ufają.”
- „W tym roku list nie przyszedł. Siedziałem całą noc przy drzwiach. Nie przyszedł. Rano wypuściłem wszystkie gołębie naraz. Wróciły wszystkie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Cyrograd i Piekło