Gwardzista Kasper
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Stój. Dobra, idź.”
- „Ładny zamek, prawda?”
- „Służba to służba.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Gwardzista Kasper kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój. Kasper, gwardia jego książęcej mości. Brama zamku, mój posterunek. Masz sprawę, wchodzisz. Nie masz, podziwiasz z daleka. Ładny zamek, prawda? Sześć lat tu służę i dalej mi się podoba. Prawie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kasper, gwardzista jego książęcej mości. Sześć lat w służbie. Brama zamku to mój posterunek.
- Czym się zajmujesz?
- Pilnuję bramy, chodzę po murach, zmywam kredę z murów rynku. To ostatnie najgorsze. Nie pytaj czemu.
- Co tu w okolicy?
- Z murów widać całą wyspę. Port, rynek, ruiny, dymy z szybów. Wszystko widać. Prawie wszystko.
- Masz rodzinę?
- Matka mieszka w osiedlu siarkarzy. Książę zawsze pyta, jak się czuje. Dobrze się czuje. Spłaca dług za dach. Na cyrograf, jak wszyscy.
- Czego się boisz?
- Że dostanę rozkaz, którego nie wykonam. Albo że go wykonam.
- O czym marzysz?
- Żeby książę się wyspał. Wtedy może i ja bym się wyspał.
- Co lubisz jeść?
- Kasza z zamkowej kuchni. Kucharz nakłada mi więcej, bo noszę Hannie chleb. Mówi, że to za to. Nie pytam, za co dokładnie.
- Smoki istnieją?
- Z murów smoka nie widziałem. Widziałem nocą latarnie przy szybach. Wolałbym smoka.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Spłaciłbym dług matki w cyrografarni. Żeby jej imię zniknęło z księgi. To najpierw. Dalej nie wiem.
- Znasz jakiś dowcip?
- Gwardzista pyta kanclerza: którędy pan wszedł? Kanclerz: drzwiami. Gwardzista: którymi? Kanclerz: tymi, których pan nie pilnuje. W koszarach się śmieją. Coraz ciszej.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Jasno. Z murów widać po horyzont. Dobra warta.
deszcz: Deszcz zmywa kredę z murów rynku. Za mnie. Lubię deszcz.
mgła: Mgła z siarki. Z murów nic nie widać. A słychać za dużo. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Zachowuj się na rynku.
Mówią o tobie w koszarach. Dobre rzeczy. Na razie.
Ufam ci bardziej niż połowie koszar. Nie powtarzaj.
O tobie mówią wszędzie. Gdybyś kiedyś… nie. Nic. Służba to służba. - O sąsiadach
- Książę Wawrzyniec: Dobry pan. Nie śpi. Coraz częściej pyta mnie o rzeczy, na które nie umiem odpowiedzieć.
Kanclerz Smołek: Nigdy nie widzę, jak wchodzi. Tylko jak wychodzi.
Żebraczka Hanna: Noszę jej chleb. Patrzy na mnie, jakbym coś wiedział.
Bronisława: Ta z ruin pisze imiona na murach. Mam rozkaz ją złapać. Jakoś nie łapię.
Pisarz Fabian: Fabian z archiwum. Noszę mu świecę na noc. Boi się. Zaczynam rozumieć czego.
Inne tematy
- „Książę to dobry pan. Płaci w terminie, nie krzyczy, pamięta imię każdego gwardzisty. Pyta, jak się czuje moja matka. Mało który pan pyta. Dlatego służę. Dlatego… służę.”
- „Książę nie śpi. Chodzi nocą po murach w samej koszuli i patrzy na morze. Raz zapytałem, czy coś podać. Powiedział: „Kasper, podpisałeś kiedyś coś?”. Powiedziałem, że tylko przysięgę. Kiwnął głową i poszedł dalej.”
- „Dziesięcina odpływa za morze, na służbę. Tak mówią. Sześć lat stoję na murach i widzę cały port. Nigdy nie widziałem statku, który by ich zabierał. Ani razu. Może odpływa przed świtem. Może.”
- „Kanclerz Smołek przechodzi przez moją bramę, a ja nigdy nie widzę, jak wchodzi. Tylko jak wychodzi. Pytałem innych z gwardii. To samo. Żartujemy z tego. Coraz ciszej.”
- „Noszę Hannie chleb z kuchni. Książę kazał. Od księcia nie weźmie, ode mnie bierze, więc noszę. Pyta mnie, czy coś wiem. Ja nic nie wiem. Naprawdę nic. Tylko to o statku.”
- „Na murach rynku co noc ktoś pisze kredą imiona. Mam rozkaz zmywać. Zmywam. Powoli. Czytam przy tym każde imię. Dwa znałem.”
- „Nocna warta. Najgorsza. Słyszysz, jak w zamku coś skrobie? To pióro w kancelarii. Kanclerz pracuje. Całą noc, każdą noc. Kiedy on śpi? Nie mów nikomu, że pytałem.”
- „Mgła z siarki, z murów nic nie widać. W taką mgłę raz widziałem, jak ktoś szedł od zamku w stronę szybów z latarnią. Za nim drugi, bez latarni. Rano poprosiłem o inny posterunek. Nikt nic nie mówił.”
- „Słyszałem, że ubiłeś trolla pod Brzezinami. Gwardia by cię przyjęła od ręki. Ale nie radzę. Tu się przysięga księciu, a książę… Nieważne. Nie radzę.”
- „Nowy rozkaz z zamku: pilnujemy ruin, a nie rynku. Spod ziemi wychodzą różne rzeczy, bijemy się z nimi co noc. A ja śpię lepiej niż przez ostatnie sześć lat. Dziwne, prawda?”
Kategorie: Mieszkańcy · Cyrograd i Piekło