Kanclerz Smołek
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Proszę podpisać tutaj.”
- „Wszystko ma swój termin.”
- „Słucham uprzejmie.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kanclerz Smołek kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Dzień dobry, dzień dobry. Proszę nie siadać, w kancelarii się stoi, krzesła są dla podpisujących. Smołek, kanclerz jego książęcej mości. Szanowny pan przybył z morza i nie ma u nas żadnych długów. Na razie. Proszę się nie dziwić, że wiem. Zapisuję wszystko, to mój zawód. Czym mogę służyć? Bo służyć mogę prawie wszystkim.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kanclerz. Smołek, do usług. Kim jestem poza tym? Urzędnikiem, szanowny panie. Takim, który zawsze jest tam, gdzie trzeba coś podpisać.
- Czym się zajmujesz?
- Prowadzę kancelarię jego książęcej mości. Umowy, rachunki, terminy. Pilnuję, żeby każdy dostał to, za co zapłacił. I żeby każdy zapłacił to, co obiecał. To drugie jest trudniejsze.
- Co tu w okolicy?
- Piękna wyspa. Ciepła od spodu, jeśli pan rozumie. Ludzie syci, porządek w księgach. Moje ulubione miejsce na świecie, a widziałem ich wiele.
- Masz rodzinę?
- Mam bardzo liczną rodzinę, szanowny panie. Rozproszoną. Odwiedzamy się rzadko, za to w ważnych sprawach. Kuzyn Rokita bywał tu przede mną. Kuzyn Boruta siedzi gdzieś w starym zamczysku i pilnuje skarbu. Nudziarz.
- Czego się boisz?
- Bać się? Ja? Hm. Kogutów o świcie, może trochę. Nieważnych umów, bardzo. I pani Twardowskiej. Tego ostatniego proszę nie zapisywać.
- O czym marzysz?
- Żeby wszyscy czytali umowy przed podpisaniem. Wtedy mógłbym spokojnie spać. Żartuję, oczywiście. Ja nie sypiam.
- Co lubisz jeść?
- Nie jadam przy klientach. Ale lubię zapach pieczonego. Mocno pieczonego. Bardzo mocno.
- Smoki istnieją?
- Smoki to klienci trudni. Zbyt dumni, żeby czytać drobny druk. Jeden podpisał kiedyś pazurem i przebił stół na wylot. Szkoda stołu.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto? Złoto to tylko obietnica, że ktoś kiedyś coś dla pana zrobi. Ja wolę mieć obietnicę na piśmie. Bez złota pośrodku.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi człowiek do kancelarii i pyta: a co, jeśli nie spłacę? Mówię mu: spokojnie, mamy bardzo elastyczne terminy. Wieczność jest elastyczna. Nikt się nie śmieje. Szkoda, ja bardzo to lubię.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Pogoda doskonała. Wulkan spokojny, ludzie w dobrym humorze. Dobry humor sprzyja podpisom.
deszcz: Deszcz. Ludzie chowają się pod dach i mają czas pomyśleć. Nie lubię, jak ludzie mają za dużo czasu na myślenie.
mgła: Mgła z siarki. Dla mnie to zapach domu, szanowny panie. Panu radzę oddychać przez rękaw. - Co o mnie myślisz?
- Szanowny gość z czystym kontem. Rzadkość. Notuję z przyjemnością.
Wiem o panu dużo. To nie zarzut, to zawód. Ma pan bardzo ciekawą teczkę.
Pan jest tu prawie jak u siebie. Jeszcze krok i byłby pan u nas. Żartuję. W połowie.
Pańskie imię jest w wielu księgach. W naszej jeszcze nie. Cierpliwość to mój ulubiony przymiot. - O sąsiadach
- Książę Wawrzyniec: Jego książęca mość ma wielkie serce. Wielkie serca bywają drogie w utrzymaniu.
Bronisława: Pani Bronisława. Charakterna. Tacy ludzie podpisują najpiękniej, kiedy już się zdecydują.
Pan Twardowski: Pan Twardowski? Dawny klient. Termin płatności w Rzymie. Zabawne, prawda? Ja się śmieję co wieczór.
Ojciec Pankracy: Ojciec Pankracy rysuje kredą kręgi. Bardzo ładne. Proszę go ode mnie pozdrowić. On wie za co.
Pisarz Fabian: Fabian. Wspaniały pisarz, okropne nerwy. Papiery go lubią. Bardzo.
Inne tematy
- „Kancelaria czynna zawsze. Pożyczki, umorzenia, poręczenia, ugody. Ziarno w roku nieurodzaju, lekarstwo dla dziecka, zgoda sąsiada. Wszystko ma swoją cenę, a cena ma swój termin. My tylko pilnujemy, żeby terminy nie przepadały. Ktoś musi być słowny na tym świecie.”
- „Cyrograd podpisuje. Ładne hasło, prawda? Sam je ułożyłem. Słowo dane tutaj wiąże naprawdę, proszę o tym pamiętać, kiedy będzie pan coś obiecywał w mojej obecności. Ja słyszę bardzo dobrze. Nawet przez ściany.”
- „Pyta pan, czym płacą ludzie, którzy nie mają złota? Każdy coś ma. Czas, zdrowie, sen, pamięć o matce. To wszystko aktywa. Niektóre aktywa są trwalsze od innych. Proszę się nie martwić. Pańskie konto jest czyste jak śnieg.”
- „Pan Twardowski? Bardzo dawny klient. Uroczy człowiek, wybitnie zdolny, umowę podpisał pięknym, zamaszystym podpisem. Termin płatności: w Rzymie. Wie pan, gdzie on teraz pije? Ja też wiem. Cierpliwość to podstawa w moim fachu.”
- „Jego książęca mość to człowiek wielkiego serca. Dwadzieścia lat temu, w roku głodu, miał do wyboru litość albo rachunek. Wybrał jedno i drugie. Proszę mu tylko nie mówić, że to rzadkie. Jest dumny i nie sypia.”
- „Pani Bronisława z ruin. Ogień, nie kobieta. Pisze płomienne odezwy na bardzo złym papierze. Mógłbym jej podarować lepszy. Może jeszcze podaruję.”
- „Dobry wieczór. Pracuję, jak pan widzi. Nocą najlepiej się liczy, nikt nie przerywa. Proszę stąpać ciszej przy schodach do archiwum. Niektóre papiery śpią tam bardzo czujnie.”
- „Mgła z siarki. Proszę oddychać przez rękaw. Pożyczyłbym chusteczkę, ale u nas nic nie jest za darmo. Żartuję. W połowie.”
- „Słyszałem, że zszedł pan pod Siedem Studni i uspokoił tam pewnego króla. Faraonowie, wielcy klienci, każdy chciał żyć wiecznie. Proszę nie mieć do nich żalu. Każdy by chciał. Pytanie tylko, kto wystawia rachunek.”
- „Spalony. Popiół, a ja, jak pan widzi, stoję. Papier można spalić, szanowny panie, ale dług jest gdzie indziej. Kancelaria zamknięta do odwołania. Moi współpracownicy, niestety, rozeszli się po wyspie bez nadzoru. Za nich już nie odpowiadam. To nie była moja decyzja.”
- „Wspólnik! Proszę, proszę. Pański podpis jest już w księdze, tuż pod książęcym. Ładnie się prezentuje. Udział będzie wypłacany regularnie, a o dziesięcinie nie musimy rozmawiać. Pan rozumie, ja rozumiem. Między wspólnikami to najzdrowsze.”
- „Pani Bronisława ma bardzo ładny charakter pisma. Okrągły, szczery. Zaskoczyła mnie. Nowa władza, nowa umowa, warunki nawet korzystniejsze dla wyspy, proszę się nie martwić. Dziesięcina zostaje. Dziesięcina zawsze zostaje.”
- „Pan Twardowski spalił dokument. Słyszałem. Bardzo niegrzecznie, z jego strony i z pańskiej. Notuję. Proszę się nie bać, nie zapisuję tego na pana. Jeszcze nie wiem, w której rubryce.”
- „Dziękuję za dokument pana Twardowskiego. Termin wreszcie dopełniony. W Rzymie, zgodnie z umową. W umowie nie stało, w którym Rzymie. Litera, szanowny panie. Wszystko jest w literze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Cyrograd i Piekło