Strona gryGraj ▸

Pisarz Fabian

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Pisarz Fabian kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ach! Przepraszam, myślałem, że to… nieważne. Fabian, pisarz archiwum. Archiwum jest pod kancelarią, a ja nad archiwum, w tej izbie. I proszę, niech pan zamknie drzwi, bo przeciąg, a przeciąg podrywa papiery, a ja… nie lubię, kiedy papiery się podrywają.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Fabian, pisarz archiwum. Dziewięć lat w tej izbie. Skrupulatny, tak mówią. Ja mówię: wystraszony. Na jedno wychodzi.
Czym się zajmujesz?
Spisuję, układam katalogi i indeksy, przenoszę teczki z regału na regał. Pilnuję, żeby nic się nie zgubiło. I żeby nic nie uciekło. To drugie jest trudniejsze, niż pan myśli.
Co tu w okolicy?
Pod nami archiwum, nad nami kancelaria. Ja w środku, jak przecinek. Wyspy prawie nie znam. Raz byłem na rynku. Za głośno.
Masz rodzinę?
Matka mieszka przy porcie, sprzedaje ryby. Mówi, że śmierdzę papierem. Ja mówię, że ona rybą. Kochamy się na odległość.
Czego się boisz?
Papierów, które się ruszają. Przeciągu. Kroków pod podłogą, kiedy nikogo tam nie ma. I że kiedyś pomylę się w indeksie. Choć tego boję się najmniej.
O czym marzysz?
Jeden dzień, kiedy wszystkie papiery leżą spokojnie. I księga, w której jest błąd. Choćby jeden. Ludzki.
Co lubisz jeść?
Suchy chleb. Nie kruszy się na papiery. Zupy w izbie nie jadam, raz chlapnąłem na umowę i atrament się… poruszył.
Smoki istnieją?
W archiwum jest teczka „smoki”. Pusta. Ktoś ją założył i nic nie włożył. Albo włożył, a to coś wyszło.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym zamek do drzwi. Porządny, z Brzezin. I drugi do podłogi.
Znasz jakiś dowcip?
Ilu pisarzy trzeba, żeby zapalić świecę? Jednego, ale najpierw musi ją wpisać do indeksu. Hi. Przepraszam, rzadko żartuję.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho. Dobrze. Papiery leżą spokojnie, kiedy jest sucho.
deszcz: Deszcz. Wilgoć. Papiery miękną i zaczynają się wiercić. Okropne.
mgła: Mgła z siarki. Zatykam szczeliny szmatami. Proszę nie tupać.
Co o mnie myślisz?
Pan… pan zamknie drzwi, dobrze? Dziękuję.
Słyszałem o panu. Zapisałem do indeksu. Nawyk.
Pan jest jedyną osobą, która nie śmieje się z moich papierów. Dziękuję.
Pańska teczka w archiwum jest gruba. Nie zaglądałem. Słowo honoru. Prawie nie zaglądałem.
O sąsiadach
Kanclerz Smołek: Kanclerz nigdy się nie myli w rachunku. Nigdy. Zostawię to bez komentarza.
Pan Twardowski: Teczka pana Twardowskiego chichocze. Poza tym nie wiem, co o nim myśleć.
Gwardzista Kasper: Kasper przynosi mi czasem świecę na noc. Dobry chłopak. Nie pyta, czemu się boję.
Książę Wawrzyniec: Książę zszedł raz do archiwum. Stał przy schodach na dół bardzo długo. Potem wrócił na górę.

Inne tematy

  • „Archiwum schodzi w dół, piętro pod piętrem. Na górze rachunki za mąkę, niżej umowy, a na samym dnie… Na samym dnie leży oryginał. Pakt księcia, ten pierwszy, z roku głodu. Widziałem go raz, z daleka. Pieczęć była ciepła. Pilnuje go coś, co nie jest papierem. Nie widziałem tego, ale ono widziało mnie. Więcej tam nie schodzę.”
  • „Cyrografy, kiedy dług dojrzewa, robią się ciężkie. Potem lekkie. Potem latają. Naprawdę! Latają po regałach i tną krawędzią jak brzytwą. Mam blizny na palcach. Niech pan nie mówi kanclerzowi, że się skarżę. On mówi, że to tylko przeciąg.”
  • „Pod zamkiem, niżej niż archiwum, jest jeszcze Skarbiec. Spisywałem inwentarz. Komnata Czterech Darów: cztery dźwignie w czterech rogach i trzeba przytrzymać wszystkie naraz. Jeden człowiek nie da rady, rąk ma dwie. Ale ciężka skrzynia na dźwigni trzyma jak człowiek, a towarzysz trzyma jeszcze lepiej. Za dźwigniami czekają strażnicy, wielu. Potem cztery dary. Wolno wziąć jeden. Kto weźmie dwa, ten nie wyjdzie. Tak stoi w inwentarzu, czerwonym atramentem. Nie wiem, kto to dopisał.”
  • „Kanclerz Smołek nie pomylił się w rachunku ani razu. Ani razu. Sprawdzałem przez dziewięć lat. Człowiek się myli. Każdy człowiek. Zostawię to bez komentarza.”
  • „W dziale umów dawnych jest teczka „Twardowski”. Gruba. Ręce mi drżały, kiedy przenosiłem ją na niższy regał. Ruszała się. Jakby ktoś w środku chichotał.”
  • „Wie pan, co mnie przeraża? Księgi się zgadzają. Co do grosza. Dwadzieścia lat bez jednego błędu. W Brzezinach też liczą, owszem, ale tam się mylą i przynajmniej wiadomo, że liczy człowiek.”
  • „Nocą nie śpię. Słucham. Pod podłogą szeleści. Raz, dwa, trzy, jakby ktoś przewracał kartki. Archiwum jest zamknięte, klucz mam ja. Tylko ja. Prawda?”
  • „Mgła z siarki. Papiery wilgotnieją i robią się… miękkie. Ruchliwe. Zatkałem szczeliny w podłodze szmatami. Proszę nie tupać.”
  • „Czytałem raport z Faktorii, przypłynął z Mikołajem. Małpy, dżungla, gubernator. I pańskie imię na trzeciej stronie. Zapisałem do indeksu. Przepraszam, nawyk. Wszystko zapisuję, inaczej nie zasnę.”