Wędzarka Bronisława
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy, w deszcz chowa się pod dach.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Olcha, nie dąb!”
- „Powąchaj, no powąchaj.”
- „Dym w oczy, a węgorz w brzuch.”
Sprzedaje
Prośby
- Węgorze dla Jadzi (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Wędzarka Bronisława kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „No chodź, chodź, nie stój w dymie jak wędzony! Bronisława, wędzarnia. Węgorz wędzony, sielawa, płotka, co kto przyniesie. Powąchaj. No powąchaj! Lepszego węgorza w Brzezinach nie zjesz, a jak zjesz, to i tak ode mnie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bronisława! Wędzarnia! Każdy w Brzezinach wie, kim jestem, a kto nie wie, ten nie jadł węgorza.
- Czym się zajmujesz?
- Ryba, sól, olcha, dym, czas. I język, żeby sprzedać. Języka mam za dwie.
- Co tu w okolicy?
- Kępa to najlepsze miejsce w Brzezinach. Tu słowo coś znaczy. W mieście znaczy tylko pieczęć. A pieczęć nie zje węgorza.
- Masz rodzinę?
- Chłop był, poszedł. Nie umarł, poszedł. Do karczmy, a potem dalej. Dzieci nie mam. Mam wędzarnię. Wędzarnia nie pyskuje.
- Czego się boisz?
- Że ktoś mi zajrzy… do wędzarni. I powie, że krzywo wędzę. Ha! Krzywo, dobre.
- O czym marzysz?
- Kram na rynku z moim imieniem. Bronisława, węgorz. Wielkimi literami. I żeby Wróble przychodziły kupować.
- Co lubisz jeść?
- Węgorz! Pytasz wędzarkę, co je? Węgorz, chleb i węgorz. W niedzielę sielawa.
- Smoki istnieją?
- Smoka bym uwędziła. Ale na dużą wędzarnię. I olchy ile by poszło! Pół lasu.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Ha! Pół na wędzarnię, pół na Kosmala, żeby grzywnę zapłacić. Biedak. Co? Nic. Lubię go i tyle.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie Teofil, czemu mój węgorz taki drogi. Mówię: bo uczciwy. A twój czemu taki tani? A on: bo z pieczęcią.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho, dym idzie prosto. Wędzi się jak marzenie.
deszcz: Deszcz, dym siedzi przy ziemi. Wszyscy na Kępie pachną węgorzem. Nie narzekają.
mgła: We mgle nie widać, co się wędzi. I dobrze. - Co o mnie myślisz?
- Obcy? Powąchaj węgorza, to już nie będziesz obcy.
Słyszałam o tobie! Siadaj, opowiadaj, ja potem opowiem dalej.
Ty to nasz. Dla ciebie zawsze najlepszy kawałek. Słowami, ale najlepszy.
O tobie to ja gadam więcej niż o sobie. A to coś znaczy! - O sąsiadach
- Powroźnik Jacenty: Kręci liny i kręci się koło mnie. Myśli, że nie widać. Głupi. Miły, ale głupi.
Skupowy Teofil: Teofil? Ości mu mogę przynieść. Z pieczęcią.
Jadzia od ryb: Jadzia płaci uczciwie i w ręce. Złota baba.
Sieciarka Tekla: Tekla twarda jak dąb. Ja jak olcha. Obie dymimy.
Skazany Kosmal: Kosmal? Dobry chłop. Sól miał dobrą. To wszystko, co wiem. Naprawdę.
Szuler Zdzich: Zdzich w Kotwicy turla kości. Raz wygrał ode mnie węgorza. Do dziś sprawdzam, czy kości były uczciwe.
Inne tematy
- „Wędzić trzeba olchą. Nie dębem, nie sosną, olchą. Dąb gorzki, sosna smoli. Olcha daje kolor jak złoto. Wróble chcą mieć złoto na pieczęci, a ja mam w dymie.”
- „Jacenty? Kręci liny i kręci się koło mnie. Myśli, że nie widać. Chodzi tyłem z tą liną i zawsze akurat skręca pod moją wędzarnię. Trzydzieści cztery kroki, mówi. A do mnie dwadzieścia.”
- „Sprzedaję Jadzi od ryb, na rynek. Ona płaci uczciwie, w ręce, bez wagi z pieczęcią. Teofil by chciał, żebym nosiła do skupu. A ja mu na to: Teofil, tobie to ja mogę przynieść ości.”
- „Beczki? Jakie beczki? A, te. To na zimę. Moje. Wędzę na zimę dla Kępy, nikomu nic do tego. Nie zaglądaj, dym w oczy gryzie.”
- „Kosmala przy pręgierzu postawili. Za sól. A sól była dobra, mówię ci, dobra sól. Skąd wiem? A bo… wszyscy wiedzą. Pół miasta tą solą soliło. No co się patrzysz?”
- „Tekla twarda baba. Chłop nie wrócił z sieci, a ona następnego dnia siedziała przed domem i łatała. Ja bym wyła tydzień. Ona nie wyła ani razu. Przynajmniej nie przy ludziach.”
- „Piątek, targ! Jadzia bierze dziś podwójnie. Węgorz, sielawa, wszystko idzie. W piątek to i Teofil się nie pokazuje, bo wie, że nikt do niego nie przyjdzie.”
- „Mszar obroniłeś przed orkami! Cała Kępa o tym gada. No dobra, ja gadam, a cała Kępa słucha. Gdybyś tu mieszkał, miałbyś węgorza za darmo do końca życia. Słowami, ale zawsze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny
Wędzona ryba