Myśliwy Borys
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie wchodź w bór po zmroku, nawet ze mną.”
- „Strzała leci prosto, jak ręka nie drży.”
- „Tropy przy drodze są wilcze. Na razie.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Myśliwy Borys kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Borys. Poluję w borze, dopóki wilki pozwalają. Ostatnio pozwalają coraz mniej. Coś je wypłoszyło z głębi lasu w stronę drogi. Idziesz tamtędy? To uważaj.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Borys. Myśliwy. Bór mnie zna, ja znam bór. Ludzi znam mniej.
- Czym się zajmujesz?
- Poluję. Skóry dla Tadeusza, mięso dla Grzegorza. I patrzę, co robią wilki, bo one wiedzą pierwsze.
- Co tu w okolicy?
- W borze wilki, za cmentarzem duchy, na bagnach mgła. Ja się trzymam wilków. Wilka przynajmniej widać.
- Masz rodzinę?
- Miałem psa. Lepszy był od ludzi, co tu gadać. Teraz mam łuk i ciszę.
- Czego się boisz?
- Ciszy w borze. Jak ptaki milkną, coś idzie. I nie zawsze to coś ma cztery łapy.
- O czym marzysz?
- Chatka w głębi boru, gdzie nikt nie przychodzi. Tylko zwierzęta. One nie gadają głupot.
- Co lubisz jeść?
- Pieczona wilczyna. Twarda, ale uczciwa. Jak wilk.
- Smoki istnieją?
- Dziadek wierzył. Ja wierzę śladom. Smoczych nie widziałem. Na południowy wschód jednak nie chodzę, tak na wszelki wypadek.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto nic nie znaczy w lesie. Wilk go nie weźmie. Kupiłbym porządny łuk u Łukasza, resztę zakopał.
- Znasz jakiś dowcip?
- Raz Kuba wszedł do boru trzeźwy. Wilki tak się zdziwiły, że uciekły. Prawdziwa historia. Prawie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Tropy wyraźne. Dobry dzień.
deszcz: Deszcz zmywa tropy. Zwierzę widzi mnie, ja jego nie. Siedzę w domu.
mgła: Mgła w borze. Nie wchodzę. Ty też nie wchodź. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Chodzisz cicho? To się okaże.
Mówią, że dajesz radę w borze. Wilki też to mówią, po swojemu.
Ty jesteś swój. Z tobą poszedłbym w głąb boru. Z mało kim.
O tobie mówią wszyscy. Wilki też. Uważaj, wilki nie zapominają. - O sąsiadach
- Babka Leokadia: Babka z zachodniego skraju boru. Wilki jej nie ruszają. Ja też jej nie ruszam. Na skóry patrzy, jakby liczyła.
Drwal Kuba: Kuba bał się boru, jak wilki zeszły. Ja też, tylko że ja chodzę. Taka różnica.
Łucznik Łukasz: Łukasz mówi, że mam byle jaki łuk. Wilk różnicy nie widzi. Łukasz widzi. Kłócimy się od lat.
Skupiarz Tadeusz: Tadeusz bierze moje skóry i nie marudzi o zapach. Bo nie czuje. Najlepszy kupiec, jakiego znam.
Inne tematy
- „Słuchaj, na zachodnim skraju boru mieszka babka. Leokadia. Wilki jej nie ruszają, a ja nie pytam czemu. Kupuje ode mnie skóry i patrzy na nie tak, jakby liczyła.”
- „Kłusownicy spod cmentarza zniknęli. Wszyscy, jednego dnia. Sidła zostały, oni nie. Bór ucichł i nie lubię tej ciszy. Ty wiesz coś o tym, widzę po tobie.”
- „Coś się zmieniło w borze, czujesz? Wilki chodzą po swojemu, jak wilki, nie jak psy. Babki z chaty nie widziałem od tygodnia. Nie pytam cię o nic.”
- „Wilki nie schodzą do drogi bez powodu, wiesz? Trzy zimy temu też tak było, a potem orkowie spalili pola. Zwierzę czuje wcześniej niż człowiek. Pamiętaj o tym.”
- „Dziadek mówił, że za obozem orków, na południowym wschodzie, ziemia bywa ciepła nawet zimą. Smoki, mówił. Wyginęły, mówię ja. Nie chodzę tam sprawdzać, a i tobie nie radzę.”
- „W borze, przy starym ognisku, siedzi dziwak z długą brodą. Gada do wilków, a wilki go nie ruszają. Pytałem o imię. Wiesz, co powiedział? Że nie żyje. I się roześmiał.”
- „Las ucichł. Zajrzę głębiej, jak zbiorę odwagę. Gdybyś widział świeże tropy, nie wilcze, powiedz.”
- „Poszedłem głębiej, jak mówiłem. Tropy były. Nie wilcze. Bose stopy, małe, jak kobiety. Szły od bagien przez bór i wracały. Pokazałbym ci, ale deszcz je zmył. Rozumiesz? Wilki tego nie lubią, dlatego zeszły do drogi. A, weź. Pieczona wilczyna, z tych, co przy drodze. Uczciwie twoja.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar