Węgorzarz Bonifacy
Tylko w dzień, w niedzielę na mszy, w deszcz chowa się pod dach.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Węgorz wędzony!”
- „Świeże z kanału!”
- „Nie macaj, kupuj.”
Sprzedaje
Rozmowa
Spoiler: co mówi Węgorzarz Bonifacy kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Węgorza chcesz? Wędzony, wczoraj jeszcze pływał. Bonifacy jestem, węgorzarz. Łowię w kanałach, wędzę za miastem, sprzedaję tu. Kanały Brzezin to najlepsze łowisko na świecie, bo nikt inny nie chce w nich łowić.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bonifacy, węgorzarz. Ojciec był węgorzarzem, dziadek też. Pradziadek był podobno szlachcicem, ale to mówi tylko matka.
- Czym się zajmujesz?
- Łowię w kanałach na sznury z haczykami, wędzę w beczce z olchą, sprzedaję tu. Najgorsza część to łowienie. Najlepsza to liczenie.
- Co tu w okolicy?
- Rynek z kanałem dookoła. Wszystko tu stoi na palach i deskach. Jak ktoś tupie przy moim stole, węgorze na wieszaku tańczą.
- Masz rodzinę?
- Żona, Marta. Trzech synów. Żaden nie chce łowić. Jeden chce być pisarzem w ratuszu. Pisarzem! Atramentu w kanale nie złowisz.
- Czego się boisz?
- Tego, co nocą pływa w kanałach. Raz coś mi zerwało sznur z trzema haczykami. Węgorz by nie zerwał. Węgorz by przegryzł.
- O czym marzysz?
- Własna wędzarnia z murowanym kominem. Nie beczka. Komin, żeby dym szedł do góry, a nie do mnie.
- Co lubisz jeść?
- Węgorz. Rano, w południe, wieczorem. Raz zjadłem kurę od Stefy i nie wiedziałem, co z nią zrobić.
- Smoki istnieją?
- Smok w kanale by się nie zmieścił. Chyba że mały. Mały smok to by był węgorz z ogniem. Takiego bym wędził bez beczki.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Komin. I łódź, żeby nie łowić z deski. I nic więcej, bo jak masz worek złota na rynku, to masz worek kłopotów.
- Znasz jakiś dowcip?
- Czemu węgorz nie chodzi do łaźni? Bo i tak jest śliski. Synowie się nie śmieją. Ja się śmieję za nich.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Węgorz w słońcu się poci, a ludzie kupują, bo widzą, że tłusty.
deszcz: Deszcz, czyli kanał wyżej. Węgorze podchodzą pod deski. Łatwiej łowić, trudniej sprzedać.
mgła: Mgła nad kanałem. Nie łowię we mgle. Nie widzisz, co wyciągasz. - Co o mnie myślisz?
- Znowu ty? Kup węgorza, to porozmawiamy dłużej.
Ty nie stąd, widać. Ludzie stąd nie pytają, tylko kupują albo plują.
Dla ciebie węgorz z wierzchu wieszaka. Te od spodu są dla tych, co nie pytają. - O sąsiadach
- Kupiec Lykos z Pelorii: Lykos kładzie dywany na ziemi i krzyczy, jak ktoś po nich chodzi. Mądry człowiek, a głupi kupiec.
Garncarka Bogna: Bogna ma dobre garnki. Kupiłem jeden, gotuję w nim węgorza. Mówi, że to obraza dla gliny.
Stefa od drobiu: Stefa ma gęsi, które mnie nie lubią. Ja też ich nie lubię. Uczciwie.
Inne tematy
- „W kanałach pod rynkiem węgorz jest gruby jak ręka. Bo je wszystko, co ludzie wyrzucają. Nie myśl o tym za długo, tylko jedz.”
- „Ten Grek naprzeciwko, Lykos, rozkłada dywany na ziemi, a potem krzyczy, jak ktoś po nich przejdzie. To po co rozkłada na ziemi? Na stole by nikt nie deptał. Mówię mu to co tydzień.”
- „Jadzia od ryb siedzi w porcie i mówi, że rynek to dla leniwych. A ja mówię, że port to dla tych, co nie umieją sprzedać. Kochamy się jak węgorz z haczykiem.”
- „Nocą nie łowię. Nocą w kanałach coś pływa większego niż węgorz. Nie wiem co. Nie chcę wiedzieć. Siedzę w domu i liczę grosze.”
- „Mówią, że Wróbel wygadał się w łaźni. Wróbel! Ten, co nawet ceny węgorza nie powie, tylko pokazuje na palcach. Para robi z ludźmi dziwne rzeczy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny
Wędzona ryba