Kubłowy Bonawentura
Tylko nocą, ma swoją trasę.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kubeł idzie.”
- „Każdy kubeł coś mówi.”
- „Odsuń się, panie.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kubłowy Bonawentura kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Odsuń się, panie, kubeł idzie. Bonawentura. Kubłowy. Wynoszę z pomostów to, czego nikt nie chce mieć. Najniżej w mieście, a widzę najwięcej. Każdy kubeł coś mówi.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bonawentura, kubłowy, panie. Najniższy w mieście. I najlepiej poinformowany. Jedno z drugim się łączy.
- Czym się zajmujesz?
- Nocą zbieram kubły z pomostów i wynoszę tam, gdzie trzeba. Gdzie trzeba, nie pytaj. Nikt nie pyta.
- Co tu w okolicy?
- Pomosty nocą są inne, panie. Ciche, puste, uczciwe. Wszystko, co ludzie chowają za dnia, w nocy ląduje w kubłach.
- Masz rodzinę?
- Żona ze mną nie mieszka. Mówi, że kocha, ale z daleka. Bardzo z daleka. Rozumiem.
- Czego się boisz?
- Że ktoś mnie kiedyś zapyta, co wiem. I że będę musiał wybrać, czy powiedzieć.
- O czym marzysz?
- Żeby choć raz ktoś powiedział „dziękuję” i nie odwrócił przy tym głowy.
- Co lubisz jeść?
- Chleb i cebula. Cebulę jem dla zdrowia. I żeby czuć coś innego niż robotę.
- Smoki istnieją?
- Smok też musi gdzieś… no, wiesz. Ciekawe, kto po nim sprząta. Pewnie nikt. Smok ma szczęście.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym dom na dole. Z wychodkiem. Własnym. I nikt by nie wiedział, co mam w kuble.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pytają mnie: Bonawentura, jak ty to wytrzymujesz? Mówię: zatykam nos i otwieram uszy. Polecam, panie, w Brzezinach przydaje się wszędzie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucha noc, dobra noc. Kubły lekkie, droga szybka.
deszcz: W deszcz kubły się przelewają, panie. Nie będę opisywał. Ale nie stawaj pod pomostem.
mgła: We mgle nikt nie widzi kubłowego. Wtedy chodzę wolno i słucham. Mgła ma dużo do powiedzenia. - Co o mnie myślisz?
- Odsuń się, panie, nieznajomy. Nie na buty.
Słyszałem o tobie. Z kubłów nie, z gadania.
Ty mi się kłaniasz, panie. Zapamiętuję takie rzeczy.
Cała noc gada o tobie. A noc wie lepiej niż dzień. - O sąsiadach
- Perpetua: Ona wie wszystko za dnia, ja w nocy.
Marynarz Teodor: Teodor mówi przez sen o długu. Lepiej, żeby się nie budził.
Cieśla Ludwik: Ludwik nocą chodzi z piłą. Kubłowy nie pyta.
Jarosław: Jarosław wzdycha tak głośno, że słychać na drugim pomoście. Kubeł nie ma uszu, ale ja mam.
Stróż Mszczuj: Stróż Mszczuj woła „spokój” na dole. Ja na górze nic nie wołam. Spokój jest tam, gdzie nikt nie woła.
Wędkarz Gerard: Gerard prosi, żebym nie wylewał przy jego szparze. Nie wylewam. Prawie nigdy.
Inne tematy
- „Z kubła wiem, kto jadł mięso, a kto tylko gadał, że jadł. Wiem, kto pił w Kotwicy, a kto pił sam w domu. Kubeł nie kłamie. Człowiek kłamie, a potem wynosi kubeł.”
- „Perpetua wie wszystko za dnia, ja w nocy. Razem mamy całą dobę. Gdybyśmy się dogadali, rada mogłaby się schować. Ale ona mówi, że ode mnie śmierdzi. Wiedza zawsze trochę śmierdzi.”
- „Ludzie odwracają głowę, jak idę. Dobrze. Wtedy nie widzą, że ja patrzę. Moja robota jest uczciwa, panie. Czysta nie jest, ale uczciwa. W Brzezinach to rzadszy towar niż sól.”
- „Jarosław i Bogna myślą, że ich nikt nie widzi. Kubeł nie ma uszu, mówię im. I tak jest. Mój kubeł nie ma. Ja mam, ale kubeł nie.”
- „Ludwik… Raz nocą, przy platformie kupców, słyszałem, jak coś trzasnęło. Nikogo nie było. Tylko Ludwik z piłą wracał do budy. Pewnie szedł po coś. Kubłowy nie pyta, kubłowy wynosi.”
- „Marynarz Teodor śpi nad nabrzeżem i mówi przez sen. O morzu, o długu, o kodze. Raz przez sen powiedział mi, ile jest winien. Lepiej, żeby się nie budził.”
- „Wojna z orkami w Mszarze, słyszałem. Wygrana, mówią. Po wojnach zawsze jest więcej kubłów, panie, bo ludzie jedzą ze strachu, a potem z radości. Moja robota nie zna pokoju.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny