Bogna
Tylko nocą, nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ciszej.”
- „Nie było mnie tu.”
- „Jarosław, nie wzdychaj tak głośno.”
Prośby
- Czy Perpetua widziała (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Bogna kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie krzycz. Bogna. Tak, ta Bogna, córka cechu. Nie, nie było mnie tu. Jak ktoś zapyta, to byłam u ciotki. Masz dobrą pamięć? To zapomnij.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bogna. Córka cechowego. Oficjalnie siedzę u ciotki i haftuję.
- Czym się zajmujesz?
- Prowadzę ojcu rachunki. Liczę lepiej niż on, ale on podpisuje. W Brzezinach to normalne.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny liczą. Ja też liczę. Dlatego wiem, ile nocy jeszcze możemy tu przychodzić, zanim ktoś zauważy.
- Masz rodzinę?
- Ojciec w cechu. Matka nie żyje. Ciotka, która ma słaby wzrok. Tyle. I Jarosław, ale on to osobna rubryka.
- Czego się boisz?
- Że ojciec znajdzie mi męża z pieczęcią. Nie boję się męża. Boję się, że ojciec dobrze policzył.
- O czym marzysz?
- Własny warsztat. Ja liczę, Jarosław robi koła. Szyld z naszymi imionami. Jego pierwsze, bo inaczej się obrazi.
- Co lubisz jeść?
- Chleb z serem. Noszę dwa, jeden dla niego. On zawsze zjada oba i mówi, że nie zauważył.
- Smoki istnieją?
- Smoki to nie mój kłopot. Mój kłopot ma wąsy i pieczęć cechu.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym Jarosławowi pieczęć mistrza. Wtedy ojciec musiałby z nim rozmawiać. A resztę bym zainwestowała. Nie mów Jarosławowi, wydałby na kwiaty.
- Znasz jakiś dowcip?
- Jarosław mówi, że kocha mnie jak koło kocha oś. Mówię mu: koło kręci się wokół osi, a oś stoi. On nie zrozumiał. To był dowcip.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Pogoda dobra, ale noc chłodna. Jarosław nie bierze płaszcza, bo romantycznie. Potem kicha.
deszcz: W deszcz nie wychodzę. Mokra sukienka to dowód, że nie byłam u ciotki.
mgła: We mgle dobrze. Nikt nie widzi, kto idzie po pomostach. - Co o mnie myślisz?
- Nie widziałeś mnie. Prawda?
Słyszałam o tobie. Mądrze robisz, że nie gadasz za dużo.
Ufam ci. Rzadko komu ufam. Nie każ mi żałować.
Gdybyś kiedyś szedł do cechu, powiedz ojcu coś dobrego o kołach. Tylko o kołach, nie o mnie. - O sąsiadach
- Jarosław: Głupi, ale ładnie głupi. Mój.
Kołodziej Hilary: Dobry mistrz. Jarosław powinien go więcej słuchać, a mniej wzdychać.
Grajek Marcel: Jedyny uczciwy człowiek na pomostach. Gra wolniej, a i tak za szybko.
Kubłowy Bonawentura: Kubeł nie ma uszu, mówi. Wierzę mu bardziej niż ciotce.
Perpetua: Perpetua wie wszystko. Muszę jej kiedyś zanieść obwarzanka. Na wszelki wypadek.
Inne tematy
- „Jarosław jest głupi. Ładnie głupi. Mówi o gwiazdach, jakby ktoś je mógł kupić na targu. Ktoś musi myśleć za nas dwoje. Ja myślę, on wzdycha. Działa.”
- „Ojciec liczy wszystko. Ile kosztuje koło, ile czeladnik, ile córka. Córkę już wycenił, tylko kupca jeszcze nie ma. Jarosław w tę cenę nie wchodzi. Chyba że go podniosę.”
- „Ciotka myśli, że u niej śpię. Ciotka ma dobre serce i słaby wzrok. W Brzezinach to rzadkie połączenie. Trzeba z niego korzystać.”
- „Jarosław chce uciekać kogą. Policzyłam: na kogę mamy na pół drogi. Na drugą połowę musiałby wiosłować. Jarosław w ogóle nie umie wiosłować. Zostajemy.”
- „Hilary to dobry mistrz. Jakby Jarosław został mistrzem kołodziejskim, z własną pieczęcią, ojciec może by rozmawiał. Mówię mu: ucz się. On mówi: kocham cię. Też dobrze, ale koło od tego nie powstanie.”
- „Perpetua na pewno wie. Ona wie wszystko. Ale nocą śpi, a Bonawentura… Bonawentura mówi, że kubeł nie ma uszu. Ładnie powiedział. Wierzę mu. Bardziej niż ciotce.”
- „Most do Mszaru stoi. Wiesz, co to znaczy? Że można iść pieszo, za darmo, bez kogi. Jarosław jeszcze o tym nie pomyślał. Nie mów mu. Sama mu powiem, jak przyjdzie pora.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny