Strona gryGraj ▸

Leśniczy Bernard

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Leśniczy Bernard kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Stój. Skąd idziesz i dokąd? Bernard, leśniczy. Pilnuję tego lasu. Drzewo ścina się tylko za znakiem, a pająków się nie karmi. Dalej na południe jest las pajęczyc. Jak nie musisz, nie idź.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Bernard. Leśniczy. Nie zielarz. Żywy. Tyle, żeby nie było pytań.
Czym się zajmujesz?
Chodzę po lesie, znakuję drzewa do ścinki, liczę pnie, przeganiam tych, co tną bez znaku. I patrzę, czy pająki nie idą na północ.
Co tu w okolicy?
Las na południu. Bliżej mnie zwykły, dalej las pajęczyc. Granica jest tam, gdzie siekiera w pniu. Dalej nie idź bez potrzeby.
Masz rodzinę?
Pies. Wierny. Szczeka na las, a las nie odszczekuje. Woli tak.
Czego się boisz?
Tego, kto narysował kółko wokół mojej chaty. Pająki nie rysują map. Ludzie rysują.
O czym marzysz?
Żeby Kuba choć raz ściął przy znaku. Raz. Wtedy napiję się z nim piwa.
Co lubisz jeść?
Chleb, słonina, cebula. Las daje grzyby, ale tych bliżej pajęczyc nie zbieram. Nie wiem, czym rosły.
Smoki istnieją?
W moim lesie są pająki. Pająk to smok, który ma za dużo nóg. Wystarczy mi.
Co zrobisz z workiem złota?
Postawiłbym płot wzdłuż całego lasu pajęczyc. Wysoki. Złoto by się skończyło na połowie. To i tak połowa.
Znasz jakiś dowcip?
Ile drzew może ściąć drwal bez znaku? Jedno. Przy drugim stoję ja. Kuba się nie śmieje. Ja też nie. Ale to dobry dowcip.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho. Dobrze widać kredę na korze. Złe dla tych, co mówią, że znaku nie było.
deszcz: Deszcz zmywa znaki. Rano chodzę i maluję od nowa. Kuba wtedy przychodzi i mówi, że znaku nie było.
mgła: We mgle pajęczyny widać jak sznury bielizny. Ładne. Groźne. Nie podchodź.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Skąd idziesz? Z siekierą? Pokaż.
Ty znowu. Wracasz z lasu cały. Dobrze. Nie wszyscy wracają.
Swój jesteś. Siadaj, pies cię nie ruszy. Mnie czasem rusza, ciebie nie.
Mówią o tobie aż tutaj. Pająki pewnie też. Patrz w górę.
O sąsiadach
Drwal Kuba: Kuba drwal ścina, gdzie nie trzeba.
Zielarka Jagna: Jagna pyta mnie o tamtego Huberta. Mówię jej, co wiem. Wiem mało. Ona wie więcej i też nie mówi.
Myśliwy Borys: Borys myśliwy wie, że las ma granice. Szanuję go. Raz jeden poszedł za znak. Wrócił szybko i nie gadał przez tydzień.
Grabarz Szymon: Szymon grabarz kupuje u mnie drewno na krzyże. Tylko ze znakiem. Jedyny w Mszarze.
Strażnik Wit: Wit chce, żebym zgłaszał pająki. Zgłaszam. Wit kiwa głową. Pająki zostają.

Inne tematy

  • „Siekiera wbita w pień i kreda na korze. To mój znak. Kto ścina bez znaku, ten okrada las, a las nie zapomina. Wiem, co mówię. Liczę pnie.”
  • „Pająki dalej na południu są duże, a ich matka jeszcze większa. Snuje kokony między dębami. Kto tam wchodzi, niech patrzy w górę, nie pod nogi. Pod nogami nic nie ma. Wszystko jest w górze.”
  • „Kuba drwal ścina, gdzie nie trzeba. Najprościej, najbliżej drogi. Mówię mu: tam, gdzie znak. A on: znak daleko. To niech daleko chodzi. Las nie jest od wygody.”
  • „Bernard, tak. Jak tamten zielarz. Ludzie w mieście się dziwią, jak się przedstawiam, i patrzą, czy mam cień. Tamten chodził do pajęczego lasu po mech. Mówiłem mu, żeby nie chodził. Więcej o tym nie mówię.”
  • „Przy kokonie, tam za znakiem, ktoś rozciął kokon. W środku był kawałek mapy. Z kółkiem wokół mojej leśniczówki. Nie wiem, kto to rysował i po co. Od tamtej pory pies śpi przy drzwiach. I ja też, trochę.”
  • „Nocą nie wychodź za znak. Pająki widzą w ciemności, ty nie. Pies szczeka na las, ja patrzę na las. Las patrzy na nas. Tak sobie stoimy do rana.”
  • „Po wojnie ludzie wrócili do lasu. Każdy z siekierą, żaden ze znakiem. Spokój ma swoją cenę i płaci ją las. Mówię im, gdzie ciąć. Słuchają co drugi. To i tak więcej niż przed wojną.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar