Leśniczy Bernard
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Tylko za znakiem.”
- „Pająków nie karmić.”
- „Patrz w górę, nie pod nogi.”
Prośby
- Pająki za znakiem (poziom 6)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Leśniczy Bernard kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój. Skąd idziesz i dokąd? Bernard, leśniczy. Pilnuję tego lasu. Drzewo ścina się tylko za znakiem, a pająków się nie karmi. Dalej na południe jest las pajęczyc. Jak nie musisz, nie idź.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bernard. Leśniczy. Nie zielarz. Żywy. Tyle, żeby nie było pytań.
- Czym się zajmujesz?
- Chodzę po lesie, znakuję drzewa do ścinki, liczę pnie, przeganiam tych, co tną bez znaku. I patrzę, czy pająki nie idą na północ.
- Co tu w okolicy?
- Las na południu. Bliżej mnie zwykły, dalej las pajęczyc. Granica jest tam, gdzie siekiera w pniu. Dalej nie idź bez potrzeby.
- Masz rodzinę?
- Pies. Wierny. Szczeka na las, a las nie odszczekuje. Woli tak.
- Czego się boisz?
- Tego, kto narysował kółko wokół mojej chaty. Pająki nie rysują map. Ludzie rysują.
- O czym marzysz?
- Żeby Kuba choć raz ściął przy znaku. Raz. Wtedy napiję się z nim piwa.
- Co lubisz jeść?
- Chleb, słonina, cebula. Las daje grzyby, ale tych bliżej pajęczyc nie zbieram. Nie wiem, czym rosły.
- Smoki istnieją?
- W moim lesie są pająki. Pająk to smok, który ma za dużo nóg. Wystarczy mi.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Postawiłbym płot wzdłuż całego lasu pajęczyc. Wysoki. Złoto by się skończyło na połowie. To i tak połowa.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile drzew może ściąć drwal bez znaku? Jedno. Przy drugim stoję ja. Kuba się nie śmieje. Ja też nie. Ale to dobry dowcip.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Dobrze widać kredę na korze. Złe dla tych, co mówią, że znaku nie było.
deszcz: Deszcz zmywa znaki. Rano chodzę i maluję od nowa. Kuba wtedy przychodzi i mówi, że znaku nie było.
mgła: We mgle pajęczyny widać jak sznury bielizny. Ładne. Groźne. Nie podchodź. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Skąd idziesz? Z siekierą? Pokaż.
Ty znowu. Wracasz z lasu cały. Dobrze. Nie wszyscy wracają.
Swój jesteś. Siadaj, pies cię nie ruszy. Mnie czasem rusza, ciebie nie.
Mówią o tobie aż tutaj. Pająki pewnie też. Patrz w górę. - O sąsiadach
- Drwal Kuba: Kuba drwal ścina, gdzie nie trzeba.
Zielarka Jagna: Jagna pyta mnie o tamtego Huberta. Mówię jej, co wiem. Wiem mało. Ona wie więcej i też nie mówi.
Myśliwy Borys: Borys myśliwy wie, że las ma granice. Szanuję go. Raz jeden poszedł za znak. Wrócił szybko i nie gadał przez tydzień.
Grabarz Szymon: Szymon grabarz kupuje u mnie drewno na krzyże. Tylko ze znakiem. Jedyny w Mszarze.
Strażnik Wit: Wit chce, żebym zgłaszał pająki. Zgłaszam. Wit kiwa głową. Pająki zostają.
Inne tematy
- „Siekiera wbita w pień i kreda na korze. To mój znak. Kto ścina bez znaku, ten okrada las, a las nie zapomina. Wiem, co mówię. Liczę pnie.”
- „Pająki dalej na południu są duże, a ich matka jeszcze większa. Snuje kokony między dębami. Kto tam wchodzi, niech patrzy w górę, nie pod nogi. Pod nogami nic nie ma. Wszystko jest w górze.”
- „Kuba drwal ścina, gdzie nie trzeba. Najprościej, najbliżej drogi. Mówię mu: tam, gdzie znak. A on: znak daleko. To niech daleko chodzi. Las nie jest od wygody.”
- „Bernard, tak. Jak tamten zielarz. Ludzie w mieście się dziwią, jak się przedstawiam, i patrzą, czy mam cień. Tamten chodził do pajęczego lasu po mech. Mówiłem mu, żeby nie chodził. Więcej o tym nie mówię.”
- „Przy kokonie, tam za znakiem, ktoś rozciął kokon. W środku był kawałek mapy. Z kółkiem wokół mojej leśniczówki. Nie wiem, kto to rysował i po co. Od tamtej pory pies śpi przy drzwiach. I ja też, trochę.”
- „Nocą nie wychodź za znak. Pająki widzą w ciemności, ty nie. Pies szczeka na las, ja patrzę na las. Las patrzy na nas. Tak sobie stoimy do rana.”
- „Po wojnie ludzie wrócili do lasu. Każdy z siekierą, żaden ze znakiem. Spokój ma swoją cenę i płaci ją las. Mówię im, gdzie ciąć. Słuchają co drugi. To i tak więcej niż przed wojną.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar