Barloo
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Wilki dziś śpiewają w innej tonacji.”
- „Cii.”
- „Ognisko nie gryzie. Ja też nie. Zwykle.”
- „Siadaj. Ogień jest dla wszystkich, którzy oddają, co nie ich.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Barloo kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Cii. Nie mów głośno, wilki słuchają. Barloo, tak mnie zwali. Zwą. Zwali. Nieważne. Uciekłem, wiesz? Przed... nie, nie przed nimi. Siadaj, ognisko nie gryzie.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Barloo. Tak mnie zwali. Zwą. Znaczy, zwali kiedyś, teraz nikt nie woła. I dobrze. Cii.
- Czym się zajmujesz?
- Siedzę. Pilnuję ogniska. Ognisko pilnuje mnie. Uczciwy podział. Prawie.
- Co tu w okolicy?
- Bór. Wilki. Ja. W tej kolejności. Nie, wilki pierwsze. Wilki zawsze pierwsze.
- Masz rodzinę?
- Rodzina? Miałem. Mam? Pewnie myślą, że… nieważne. Nie myślą. Nikt nie myśli. Siadaj.
- Czego się boisz?
- Że ktoś zacznie kopać. Znaczy, szukać. Znaczy… pytać. Ty pytasz. Ty się nie liczysz. Liczysz się? Nie wiem.
Już mniej. Ty wiesz, ja wiem, wilki wiedzą. Reszta niech nie wie. - O czym marzysz?
- Przejść przez rzekę. Po moście. Nie ma mostu, wiem. Dlatego marzę, a nie idę. Mądre, co?
Most stoi. To marzę o czymś innym. O czym? Jeszcze nie wiem. Daj mi rok. - Co lubisz jeść?
- Mięso z ogniska. Czyje? Moje. Znaczy, ja piekłem. Wilcze. Nie mów wilkom.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Wierzę. Nie wierzę. Widziałem dym. Raz. Albo to był mój dym. Ognisko, rozumiesz. Cii.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Zakopałbym. Nie, żebym… nie mam żadnego. Popatrz na ręce. Nic. Ale gdybym miał, to bym zakopał. Mądrze.
- Znasz jakiś dowcip?
- Dlaczego trumna była lekka? Bo… nie. Nie ten. Znam inny. Nie znam. Śmiej się i tak.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Wilki śpią. Ja nie. Ktoś musi.
deszcz: Deszcz gasi ognisko. Ognisko się złości. Ja też. Siadaj pod drzewem.
mgła: Mgła. Nie patrz w nią. Ona patrzy pierwsza. Cii. - Co o mnie myślisz?
- Ty kto? Nie, nie mów. Lepiej nie wiedzieć. Siadaj.
Słyszałem o tobie. Od wilków. Wilki gadają. Nie gadają. Słyszałem.
Ty jesteś… swój? Swój. Tak. Mało kogo tak nazywam. Nikogo.
O tobie śpiewają. Wilki. Ludzie też? Ludzie gorzej śpiewają. - O sąsiadach
- Grabarz Szymon: Grabarz? Dobry grabarz. Kopie porządnie. Za porządnie. Znaczy… nie znam go. Słyszałem.
Rybak Mikołaj: Rybak patrzy na spławik. Na nic innego. Dobry człowiek. Nie widzi, czego nie trzeba.
Myśliwy Borys: Myśliwy chodzi po moim borze. Moim? Jego. Wspólnym. Mówi, że jestem dziwak. Ma rację. Cii.
Babka Leokadia: Babka z chaty? Nie. Nie mówmy o niej. Ogień się kurczy, jak o niej gadasz. Widzisz? Kurczy się.
Inne tematy
- „Uciekać trzeba tak, żeby nikt nie szukał, rozumiesz? Najlepiej, jak myślą, że cię już nie ma. Ja to załatwiłem porządnie. Z trumną. Nie, nic nie mówiłem. Nic.”
- „Wszystko, co miałem, jest tam, gdzie nikt nie kopie. Bo po co kopać tam, gdzie już zakopane? Mądrze, co? Nie patrz tak. Nic nie mam. Popatrz na moje ręce, nic.”
- „Wykopane, co? Wiedziałem, że ktoś w końcu wykopie. Masz to przy sobie? Nie? To przynieś. Albo nie przynoś. Zobaczymy, kim jesteś.”
- „Nie musisz tu siedzieć. Ja już nie muszę. Nocą chodzę nad jezioro, Mikołaj nie pyta. A jak most stanie, przejdę po nim pierwszy raz od dwudziestu lat. Nocą, żeby nikt nie widział. Ktoś musi ci pokazać, gdzie oni leżą.”
- „Chodź nad wodę. Pokażę ci ślady, których Mikołaj nie widzi, bo patrzy na spławik. Południowy brzeg, gdzie piasek.”
- „W dzień słońce zasypuje ślady. Przyjdź nocą, pójdziemy nad wodę.”
- „Widziałeś ją w mgle? To nie Wanda. To znaczy: to Wanda, ale mgła patrzy jej oczami. Nie podchodź trzeci raz, chyba że chcesz wiedzieć.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar