Strona gryGraj ▸

Łuczniczka Balbina

W niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Łuczniczka Balbina kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Balbina. Warsztat łuczniczy cechu. Łuki, cięciwy, strzały. Pokaż rękę. … Trzymasz za nisko. Każdy z Mszaru trzyma za nisko. To nie zarzut. Fakt.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Balbina. Łuczniczka. Nie strzelam do ludzi, robię łuki dla tych, co strzelają. Różnica jest. Mała, ale jest.
Czym się zajmujesz?
Łęczyska, cięciwy, lotki z gęsich piór. Gęsi z biedoty, za pióra płacę groszem. Gęsi nie pytają.
Co tu w okolicy?
Dzielnica rzemieślników. Dym, hałas, robota. Lubię. Nikt tu nie udaje, że nie pracuje rękami.
Masz rodzinę?
Ojciec był strażnikiem, nauczył mnie strzelać. Mówił: patrz, gdzie chcesz trafić, nie, gdzie celujesz. Długo nie rozumiałam. Teraz rozumiem. Ojca już nie ma.
Czego się boisz?
Mokrej cięciwy w złym momencie. Reszta da się naprawić.
O czym marzysz?
Kawałek cisu. Jeden, porządny, prosty. Zrobić z niego jeden łuk i schować. Żeby wiedzieć, że umiem.
Co lubisz jeść?
Wędzony węgorz od Jadzi. Je się palcami, bez gadania. Jak się strzela.
Smoki istnieją?
Smok to duży cel. Ale ruchomy i gruboskóry. Nie wierzę i nie nie wierzę. Jak przyleci, policzę, ile strzał trzeba.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłabym las cisów. Nie ma takiego? To kupiłabym drogę do takiego.
Znasz jakiś dowcip?
Łucznik spudłował trzy razy. Mówi: wiatr. Za czwartym trafił. Mówi: umiejętność. Z kupcami jest tak samo.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho, bez wiatru. Dobry dzień na próbę. Strzały lecą tam, gdzie mówię.
deszcz: Deszcz. Cięciwy wiotczeją. Siedzę pod dachem i strugam lotki.
mgła: Mgła. Celu nie widać. Mówią, że wtedy strzela się sercem. Bzdura. Wtedy się nie strzela.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz. Pokaż, jak trzymasz. Za nisko. Wiedziałam.
Słyszałam o tobie. Mówią, że trafiasz. Zobaczymy.
Swój. Tobie powiem, skąd mam brzozę. Nie, jednak nie. Ale prawie powiedziałam.
O tobie mówią w cechu. Gościwit chce cię wpisać do księgi. Ja bym cię wpisała w środek tarczy. To komplement.
O sąsiadach
Mistrz cechu Gościwit: Gościwit liczy strzały, ja je robię. Na tarczę by się nadał. Stoi i nic nie robi.
Łucznik Łukasz: Łukasz z Mszaru robi łuki z cisu. Ja z tego, co jest. Ciekawe, czyj by dłużej postał.
Stolarz Cyprian: Cyprian kupił ode mnie łuk. Mówi, że na ścianę. Stolarz, łuk na ścianę. Rozumiesz to? Bo ja nie.
Alchemiczka Pelagia: Pelagia daje mi klej do lotek. Dobry. Raz wybuchł, ale mówi, że to była inna butelka.

Inne tematy

  • „Łuk z brzozy? Ludzie się śmieją. Cis jest lepszy, wiem. Ale cisu tu nie ma, a brzozy jest pół miasta. Robię z tego, co jest. I strzela. Brzozę mam dobrą. Skąd, nie powiem. Cech by się obraził.”
  • „Łukasz z Mszaru robi łuki z cisu. Słyszałam, że dobre. Ja z tego, co jest. On by powiedział, że moje to nie łuki. Ja bym powiedziała, że jego nie strzelają lepiej, tylko drożej. Nie znamy się. Lepiej tak.”
  • „Gościwit z cechu przychodzi raz w tygodniu policzyć strzały. Nigdy w życiu nie strzelił. Liczy ładnie. Ja strzelam, liczę gorzej. Dlatego on jest mistrzem cechu, a ja jestem Balbiną.”
  • „Czym się różni dobry łucznik od złego? Dobry wie, gdzie trafi, zanim puści. Zły wie potem. Ja wiem przed. Dlatego nie gram ze Zdzichem w kości. Wiem, gdzie upadną, i on to widzi.”
  • „Z piasku wracasz cały. Gerwazy mówił, że ławy wstały. Ja na arenę nie chodzę, tam się bije z bliska, a z bliska to żadna sztuka. Ale ławy wstały. To coś.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny