Łuczniczka Balbina
W niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Trzymaj wyżej.”
- „Cięciwa nie lubi wilgoci. Ja też nie.”
- „Brzoza strzela. Kto mówi inaczej, niech stanie naprzeciw.”
Sprzedaje
Prośby
- Strzała na kamień (poziom 56)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Łuczniczka Balbina kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Balbina. Warsztat łuczniczy cechu. Łuki, cięciwy, strzały. Pokaż rękę. … Trzymasz za nisko. Każdy z Mszaru trzyma za nisko. To nie zarzut. Fakt.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Balbina. Łuczniczka. Nie strzelam do ludzi, robię łuki dla tych, co strzelają. Różnica jest. Mała, ale jest.
- Czym się zajmujesz?
- Łęczyska, cięciwy, lotki z gęsich piór. Gęsi z biedoty, za pióra płacę groszem. Gęsi nie pytają.
- Co tu w okolicy?
- Dzielnica rzemieślników. Dym, hałas, robota. Lubię. Nikt tu nie udaje, że nie pracuje rękami.
- Masz rodzinę?
- Ojciec był strażnikiem, nauczył mnie strzelać. Mówił: patrz, gdzie chcesz trafić, nie, gdzie celujesz. Długo nie rozumiałam. Teraz rozumiem. Ojca już nie ma.
- Czego się boisz?
- Mokrej cięciwy w złym momencie. Reszta da się naprawić.
- O czym marzysz?
- Kawałek cisu. Jeden, porządny, prosty. Zrobić z niego jeden łuk i schować. Żeby wiedzieć, że umiem.
- Co lubisz jeść?
- Wędzony węgorz od Jadzi. Je się palcami, bez gadania. Jak się strzela.
- Smoki istnieją?
- Smok to duży cel. Ale ruchomy i gruboskóry. Nie wierzę i nie nie wierzę. Jak przyleci, policzę, ile strzał trzeba.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym las cisów. Nie ma takiego? To kupiłabym drogę do takiego.
- Znasz jakiś dowcip?
- Łucznik spudłował trzy razy. Mówi: wiatr. Za czwartym trafił. Mówi: umiejętność. Z kupcami jest tak samo.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho, bez wiatru. Dobry dzień na próbę. Strzały lecą tam, gdzie mówię.
deszcz: Deszcz. Cięciwy wiotczeją. Siedzę pod dachem i strugam lotki.
mgła: Mgła. Celu nie widać. Mówią, że wtedy strzela się sercem. Bzdura. Wtedy się nie strzela. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz. Pokaż, jak trzymasz. Za nisko. Wiedziałam.
Słyszałam o tobie. Mówią, że trafiasz. Zobaczymy.
Swój. Tobie powiem, skąd mam brzozę. Nie, jednak nie. Ale prawie powiedziałam.
O tobie mówią w cechu. Gościwit chce cię wpisać do księgi. Ja bym cię wpisała w środek tarczy. To komplement. - O sąsiadach
- Mistrz cechu Gościwit: Gościwit liczy strzały, ja je robię. Na tarczę by się nadał. Stoi i nic nie robi.
Łucznik Łukasz: Łukasz z Mszaru robi łuki z cisu. Ja z tego, co jest. Ciekawe, czyj by dłużej postał.
Stolarz Cyprian: Cyprian kupił ode mnie łuk. Mówi, że na ścianę. Stolarz, łuk na ścianę. Rozumiesz to? Bo ja nie.
Alchemiczka Pelagia: Pelagia daje mi klej do lotek. Dobry. Raz wybuchł, ale mówi, że to była inna butelka.
Inne tematy
- „Łuk z brzozy? Ludzie się śmieją. Cis jest lepszy, wiem. Ale cisu tu nie ma, a brzozy jest pół miasta. Robię z tego, co jest. I strzela. Brzozę mam dobrą. Skąd, nie powiem. Cech by się obraził.”
- „Łukasz z Mszaru robi łuki z cisu. Słyszałam, że dobre. Ja z tego, co jest. On by powiedział, że moje to nie łuki. Ja bym powiedziała, że jego nie strzelają lepiej, tylko drożej. Nie znamy się. Lepiej tak.”
- „Gościwit z cechu przychodzi raz w tygodniu policzyć strzały. Nigdy w życiu nie strzelił. Liczy ładnie. Ja strzelam, liczę gorzej. Dlatego on jest mistrzem cechu, a ja jestem Balbiną.”
- „Czym się różni dobry łucznik od złego? Dobry wie, gdzie trafi, zanim puści. Zły wie potem. Ja wiem przed. Dlatego nie gram ze Zdzichem w kości. Wiem, gdzie upadną, i on to widzi.”
- „Z piasku wracasz cały. Gerwazy mówił, że ławy wstały. Ja na arenę nie chodzę, tam się bije z bliska, a z bliska to żadna sztuka. Ale ławy wstały. To coś.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny
Kamienie do procy
Strzała
Bełt
Strzała przebijająca
Bełt przebijający