Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Sternik Tifys
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie gwiżdż.”
- „Wiatr słyszy.”
- „Ster trzymam ja.”
- „Deszcz dobry. Fala równa.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Sternik Tifys kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Tifys, syn Hagniasa, z Sifaj. Atena sama mnie tu przysłała. Powiedziała: steruj. To steruję. Nie stawaj przy wiośle sterowym i nie gwiżdż na pokładzie. Wiatr słyszy.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Tifys, syn Hagniasa, z Sifaj w Beocji. Sternik. Mówią, że Atena sama mnie wybrała. Ja mówię, że nikt inny nie chciał.
- Czym się zajmujesz?
- Trzymam ster. Patrzę na niebo, na fale, na słońce. Krzyczę, kiedy wiosłować. Krzyczę głośniej, kiedy przestać.
- Masz rodzinę?
- Żona w Sifaj, córka na wydaniu. Pisałbym listy, ale nie umiem. Mówię do wiatru. Może doniesie.
- Czego się boisz?
- Że zachoruję na lądzie. Sternik powinien umrzeć na morzu. Na lądzie to głupio.
- O czym marzysz?
- Przeprowadzić Argo przez Skały i wrócić. Postawić ją na brzegu i powiedzieć: ja ją przeprowadziłem.
- Co lubisz jeść?
- Suszona ryba. Na morzu świeżej nie warto, za długo się ją łowi.
- Smoki istnieją?
- Smoki morskie? Widziałem coś długiego pod Eubeą. Mogły być wodorosty. Na morzu dużo rzeczy wygląda jak smoki, a mało nimi jest.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym małą łódź. I wiosłowałbym sam, do woli, bez krzyczenia.
- Znasz jakiś dowcip?
- Jak poznać dobrego sternika? Wraca. A złego? Też wraca, tylko w pieśniach.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Wiatr z północnego zachodu, słaby. Wiosłujemy. Nie marudź.
deszcz: Deszcz, ale fala równa. Płyniemy.
mgła: Mgła. Płyniemy na słuch. Cisza na ławach! - Co o mnie myślisz?
- Nowy. Słuchaj moich krzyków, to pożyjesz.
Wiosłujesz w rytm. U nowych to rzadkie.
Ty mógłbyś stanąć przy sterze. Kiedyś, jak mnie zabraknie.
Z tobą przepłynę wszystko. Skały też. - O sąsiadach
- Jazon: Jazon pyta mnie o drogę częściej niż o cokolwiek. Dobrze. Lepiej pytać sternika niż bogów.
Herakles: Herakles siedzi w środku, żeby łódź się nie przechyliła. Raz wstał. Prawie się przechyliła.
Linkeus: Linkeus to moje drugie oczy. Bez niego rozbiłbym się dziesięć razy.
Eufemos: Eufemos zna morze lepiej ode mnie. Syn Posejdona, ma prawo.
Orfeusz: Orfeusz gra, ja steruję. Wiosła idą równo.
Wróżbita Mopsos: Mopsos mówi, co mówią ptaki. Ja, co mówi wiatr. Zwykle to samo.
Polydeukes: Polydeukes. Silny, cichy. Najlepszy wioślarz.
Zetes, syn Boreasza: Synowie Boreasza mówią mi, skąd wieje. Wiem lepiej od nich.
Kalais, syn Boreasza: Kalais lata na zwiad. Wraca z dobrą wiadomością albo z żadną.
Atalanta: Atalanta wiosłuje lepiej niż niejeden chłop.
Peleus: Peleus. Twardy. Niech go morze oszczędzi.
Inne tematy
- „Wiatr z Tracji, dobry na wyjście. Nie siedźmy tu za długo. Morze nie czeka na zakochanych.”
- „Nocą wiatr się odwraca, widzę po chmurach. Lepiej nie odpływać o zmroku. Jak odpłyniemy, nie wiadomo, gdzie nas przyniesie. Powiedz Jazonowi. Mnie nie słucha, bo jestem tylko sternik.”
- „Fineus mówi o skałach. Ja nie wierzę starcom. Ale wierzę ptakom. Weź gołębicę, jak da.”
- „Skały biją jak serce. Licz ze mną. Raz, dwa, i cofają się. Jak gołębica przeleci, ciągnij co sił. Sterem dam wam chwilę dłużej. Tylko chwilę. Chwila to dużo, jak się wie, co z nią zrobić.”
- „Jazon pyta mnie co rano, czy dobry wiatr. Mówię: dobry. Nawet jak zły. Wódz musi spać, a sternik i tak nie śpi.”
- „Fale mają swój język. Krótkie, długie, krzywe, takie, co idą pod prąd. Ja słucham, wy wiosłujecie. Każdy ma swoje. Jak umrę, niech ster weźmie ktoś, kto słucha, a nie ktoś, kto gada.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar