Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Linkeus
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Widzę.”
- „Nie patrz pod nogi.”
- „Idas, cicho!”
- „Noc? Dla mnie nie ma nocy.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Linkeus kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Linkeus, syn Afareusa, z Messenii. Brat Idasa, tego, co krzyczy. Widzę dalej niż inni. Przez ziemię też. Nie pytaj, co leży pod twoimi stopami. Nie chcesz wiedzieć.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Linkeus, syn Afareusa z Mesenii. Widzę przez ziemię, przez wodę i w ciemności. Tak się urodziłem. Nie, nie widzę, co masz w sakwie. To znaczy widzę, ale nie mówię.
- Czym się zajmujesz?
- Siedzę na dziobie i patrzę. Mielizny, skały, ludzie za wzgórzem. Krzyczę, zanim reszta coś zobaczy.
- Masz rodzinę?
- Brat Idas, też na Argo, pije za dwóch i gada za trzech. Kuzyni Kastor i Polydeukes. Kłócimy się o krowy od dziecka. Kiedyś pokłócimy się na poważnie.
- Czego się boisz?
- Że zobaczę coś, czego nie da się odzobaczyć. Już mi się zdarzało.
- O czym marzysz?
- Zamknąć oczy i nic nie widzieć. Jedną noc. Ślepi śpią lepiej.
- Co lubisz jeść?
- Ser i oliwki. Sprawdzam, czy nie ma robaków. Zawsze są. Jem i tak.
- Smoki istnieją?
- Widziałem przez ziemię niejedno. Smoka nie. Jeszcze.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Widzę żyły złota pod ziemią w każdym kraju, który mijamy. Gdybym je kopał, nie miałbym czasu patrzeć.
- Znasz jakiś dowcip?
- Mówią: Linkeus, zgadnij, ile palców pokazuję za plecami. Ja mówię: trzy, a w drugiej ręce trzymasz mój chleb.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Jasno. Widzę aż do Tracji. Nudno.
deszcz: Deszcz. Widzę każdą kroplę osobno. Męczące.
mgła: Mgła? Dla was mgła. Dla mnie zwykły dzień. - Co o mnie myślisz?
- Patrzę na ciebie i widzę zwykłego wioślarza. Na razie.
Widzę, że masz blizny. Dobre blizny.
Widzę w tobie więcej niż inni. Nie powiem co. Same dobre rzeczy.
Daleko zajdziesz. Nie dlatego, że widzę przyszłość. Widzę, jak chodzisz. - O sąsiadach
- Jazon: Jazon patrzy na ludzi, jakby szukał, komu oddać ster. Dobry człowiek. Za miękki.
Herakles: Herakles. Patrzę przez jego lwią skórę, a pod nią dalej lew.
Polydeukes: Polydeukes. Kuzyn. Kłócimy się o krowy.
Zetes, syn Boreasza: Synowie Boreasza widzą z góry, ja przez ziemię. Razem nikt nas nie zaskoczy.
Kalais, syn Boreasza: Kalais ma pióra na kostkach. Z bliska są w złotych łuskach. Nikt poza mną tego nie widzi.
Orfeusz: Orfeusz zamyka oczy, jak gra. Ciekawe, co wtedy widzi.
Sternik Tifys: Tifys czuje wiatr, ja widzę skały. Zawsze się zgadzamy.
Wróżbita Mopsos: Mopsos widzi w ptakach. Ja w kamieniach. Każdy ma swoje.
Atalanta: Atalanta napina łuk szybciej, niż ja mrugam.
Peleus: Widziałem, jak Peleus patrzył na morze w Pagasaj. Ktoś na niego patrzył stamtąd.
Eufemos: Eufemos ma suche stopy, choć biega po wodzie. Nie wiem jak. Patrzyłem.
Inne tematy
- „Nocą widzę jak w dzień. Twarze, kamienie, ślady stóp. Jak przyjdzie noc, trzymaj się blisko mnie. Nie wiem czemu to mówię. Coś mi się nie podoba w tym wietrze.”
- „Złapałem cię za ramię, a ty i tak poszedłeś z mieczem. W ciemności miecz nie pyta. Rano zobaczyłem, kogo położyliśmy. Nie gniewam się na ciebie. Sam bym nie uwierzył własnym oczom.”
- „Pod źródłem Amykosa leżą kości. Dużo. Głęboko, pod mułem. Ci, co chcieli się napić.”
- „Widzę za skałami morze. Spokojne, szare, szerokie. Morze Gościnne, tak je nazywają ci, co nigdy na nim nie byli. Jak przejdziemy, będzie spokojne. Dalej nie widzę. Nawet ja.”
- „Pod polem Aresa ziemia jest pełna. Hełmy. Groty. Nikogo w nich nie ma, a jednak coś się rusza. Jak nasiona przed deszczem. Nie podoba mi się to pole.”
- „Idas, brat mój, krzyczy na wszystkich, na bogów też. Ja patrzę. Tak się dzielimy robotą. On robi hałas, ja widzę, skąd przyjdzie cios.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar