Lemniaczka z włócznią
Tylko w dzień, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Stój! … Idź.”
- „Zbroja za duża.”
- „Pilnuję.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Lemniaczka z włócznią kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój! … Dobra, idź. Królowa mówi, że jesteście goście. Ja tam pilnuję. Zbroja po mężu, za duża, ale chodzi. Włócznia moja.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Strażniczka z plaży. Imię? Po co ci moje imię, wioślarzu. Mów do mnie „włócznia”.
- Czym się zajmujesz?
- Stoję na plaży i patrzę na morze. Czy ktoś nie płynie. Trakowie z drugiego brzegu, na przykład. Zemścić się.
- Co tu w okolicy?
- Plaża, miasto, pole. Tracja za morzem, niedaleko. W jasny dzień widać brzeg. Wolałabym nie widzieć.
- Masz rodzinę?
- Brata nie ma. Ojca nie ma. Męża nie miałam. Nie pytaj więcej, bo odpowiem włócznią.
- Czego się boisz?
- Traków. I tego, co nam się śni w nocy. Wszystkim śni się to samo.
- O czym marzysz?
- Odłożyć włócznię i nie bać się, że trzeba ją będzie podnieść.
- Co lubisz jeść?
- Chleb i ser. Co przyniosą na plażę. Ja z plaży nie schodzę.
- Smoki istnieją?
- W smoki nie wierzę. Wierzę we włócznię.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym mur. Wysoki. Dookoła wyspy.
- Znasz jakiś dowcip?
- Nie mam dowcipów. Ifinoe ma. Ją pytaj.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Jasno. Widać Trację. Nie lubię.
deszcz: Deszcz. Morze szare. Nie widać łodzi, ani ich, ani waszych.
mgła: Mgła. Najgorzej. Z mgły może wypłynąć wszystko. - Co o mnie myślisz?
- Nie podchodź bliżej niż na długość włóczni.
Możesz podejść. Trochę.
Ty jesteś w porządku. Jak na wioślarza.
Możesz stać obok mnie na plaży. Tylko ty. - O sąsiadach
- Królowa Hypsipyle: Królowa wpuściła was do miasta. Ja bym nie wpuściła. Ale ja nie jestem królową.
Stara Polykso: Polykso to wymyśliła, żeby was zatrzymać. Stara, ale chytra.
Heroldka Ifinoe: Ifinoe biega do was z winem. Za często.
Kowalka Medon: Medon kuła mi włócznię. Dobra włócznia. Nie zawiodła.
Jazon: Wasz wódz patrzy na królową. Królowa na niego. Ja na morze.
Inne tematy
- „Hełm po mężu. Zbroja po mężu. Włócznia moja. Mąż chrapał i bił psa. Nie żałuję. No… czasem żałuję. Jak trzeba coś podnieść.”
- „Odpływacie. Dobrze. Spokojniej. Tylko dziewczyny płaczą po kątach. Ja nie płaczę, mam hełm.”
- „Chodzę od pałacu do kuźni i z powrotem. Od tamtej nocy ktoś musi chodzić. Mężczyzn nie ma, ale strach został. Strach trzeba pilnować jak kozy. Medon mówi, że przerobi mi zbroję. Nie dam.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar