Król Kyzikos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Bracia! Witajcie!”
- „Wina?”
- „Wyrocznia kazała.”
- „Nocą nie wychodźcie na brzeg.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Król Kyzikos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Witajcie, witajcie! Wyrocznia mówiła, że przypłynie łódź pełna herosów i że mam ich przyjąć jak braci. Kyzikos jestem, syn Ajneusa, król Dolionów. Młody, wiem. Ożeniłem się miesiąc temu. Zostawiłem żonę w łożu, żeby wam wyjść naprzeciw. Nie mówcie jej, że tak to ująłem.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kyzikos, syn Ajneusa, król Dolionów. Młody, wiem. Miesiąc temu się ożeniłem, a już jestem królem i gospodarzem bohaterów. Same dobre rzeczy.
- Czym się zajmujesz?
- Rządzę. To znaczy jem z gośćmi, słucham starszych i pilnuję, żeby ci z góry nie zeszli do miasta.
- Co tu w okolicy?
- Miasto na przesmyku, przystań Chytos, a nad nami Góra Niedźwiedzia. Tam mieszkają Gegenees, dzieci ziemi, po sześć rąk każdy. Nas nie ruszają, Posejdon nas chroni. Obcych ruszają.
- Masz rodzinę?
- Żona Kleite, córka Meropsa z Perkote. Najpiękniejsza na całym wybrzeżu. Dzieci jeszcze nie mamy. Będą.
- Czego się boisz?
- Wyrocznia kazała mi przyjąć boski ród bohaterów życzliwie i nigdy nie wyjść przeciw nim z bronią. Przyjąłem was. Więc niczego się nie boję.
- O czym marzysz?
- Syn. Żeby było komu dać to miasto. I żeby wasza łódź wróciła tu kiedyś w gości.
- Co lubisz jeść?
- Wino i baranina. Daliśmy wam najlepsze. Smakowało?
- Smoki istnieją?
- Smoki? My mamy sześciorękich na górze. Przy nich smok to nic. Chyba. Smoka nie widziałem.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Dałbym Kleite. A potem ucztę dla całego miasta. I dla was.
- Znasz jakiś dowcip?
- Starsi mówią: Kyzikosie, król powinien być stary i mądry. Ja na to: to poczekajcie trochę.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Piękny dzień. Na górze widać cienie. Nie patrzcie tam.
deszcz: Deszcz. To zostańcie jeszcze dzień.
mgła: Mgła. Nie wypływajcie w mgle. Wiatr w tej zatoce nocą się odwraca. - Co o mnie myślisz?
- Gość z Argo! Witaj. Co moje, to twoje.
Słyszałem, że byłeś na górze. Dziękuję.
Jesteś mi jak brat. Wróć tu kiedyś.
Kleite mówi, że jesteś najlepszy z całej załogi. Zazdroszczę, ale się zgadzam. - O sąsiadach
- Kleite: Kleite. Moja żona. Nie umiem o niej mówić bez uśmiechu.
Stary Doliończyk: Stary pamięta jeszcze mojego dziadka. Narzeka na Pelasgów, co napadają od morza.
Jazon: Jazon to mój rówieśnik. On pływa po świecie, ja siedzę w domu. Jeden z nas ma lepiej. Nie wiem który.
Herakles: Herakles zjadł mi pół spiżarni. Zaszczyt.
Inne tematy
- „Na górze nad miastem mieszkają Gegenees. Dzieci ziemi, po sześć rąk każde. Nas nie ruszają, bo jesteśmy z rodu Posejdona. Was ruszą. Pilnujcie łodzi, jak pójdziecie wyżej, oni lubią rzucać kamieniami w port.”
- „Pobiliście Gegenees! Moi ludzie będą o tym śpiewać przez pokolenia. Odpływacie wieczorem? Szkoda. Szkoda. Zostańcie choć do jutra… Nie? To chociaż wina na drogę. Najlepszego.”
- „Powiem waszemu sternikowi, którędy dalej, przez Propontydę. Dam wina, owiec, wody. Nie dziękujcie. Wyrocznia kazała, a ja i tak bym dał. Dawno nikt do nas nie przypłynął w pokoju.”
- „Kleite, córka Meropsa z Perkote. Jej ojciec był wróżbitą, wiedział wszystko, a o mnie mówił, że dobry chłopak. To dużo jak na wróżbitę. Wróżbici rzadko mówią coś dobrego.”
- „Nocami czasem przypływają Pelasgowie, Makrowie, z tamtego brzegu, i palą nam spichlerze. Dlatego jak w nocy przybija łódź, moi ludzie nie pytają. Biją. Za dnia jesteśmy gościnni.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar