Stary Erginos
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie na moim kamieniu.”
- „Siwy byłem już wtedy.”
- „Belka kłamie. Czasem.”
- „Ogień się kończy. Ja też.”
- „Deszcz. Jak pod Lemnos.”
Prośby
- Bieg w zbroi (poziom 70)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Stary Erginos kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Siadaj przy ogniu. Tylko nie na moim kamieniu. Erginos. Z Miletu. Syn Posejdona, tak mówiła matka, a matka nie kłamała, chyba że o ojcu. Pływałem na Argo. Tak, ja. Siwy byłem już wtedy. Teraz przynajmniej jestem siwy z powodu.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Erginos. Wiosłowałem na Argo. Jedni mówią, że jestem synem Klymenosa, drudzy, że Posejdona. Matka nie powiedziała, ja nie pytałem. Siwy jestem od dwudziestki, zanim spytasz.
- Czym się zajmujesz?
- Siedzę pod wrakiem i poprawiam śpiewaków. Za darmo. Kapłan mnie za to kocha.
- Co tu w okolicy?
- Plaża, wrak i ognisko. Na wzgórzu kapłan z obolami, przy grobie kapłanka z dziećmi. Dwa morza po obu stronach i ani jednej łodzi, która by mnie jeszcze wzięła.
- Masz rodzinę?
- Z załogi zostało nas paru, rozsianych po świecie. Laertes na Itace, syn mu podobno zaginął. Peleus jeszcze żyje, syna stracił pod Troją. To moja rodzina. Ludzie z jednej ławy.
- Czego się boisz?
- Że umrę i zabiorę coś ze sobą. Nie pytaj co. Jeszcze nie.
Już się nie boję. Powiedziałem. Za późno, ale powiedziałem. - O czym marzysz?
- Jeszcze raz pobiec. W zbroi, po piasku, i żeby się ktoś śmiał. Śmiech przed biegiem był najlepszy, bo po biegu milkł.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z ogniska i chleb twardy jak wiosło. Na Lemnos dawali miód i wino, ale stary człowiek pamięta głównie rybę.
- Smoki istnieją?
- Widziałem węża w gaju Aresa. Długi jak Argo, oczy jak lampy i ani razu nie mrugnął. Smoki z bajek żeglarzy to przy nim jaszczurki.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym od kapłana belkę. Całą. I zrobiłbym z nią, co trzeba. Nie mów mu.
- Znasz jakiś dowcip?
- Na Lemnos kobiety pytają: dziadku, a ty po co biegniesz? Ja mówię: bo nagrodą jest płaszcz, a w zbroi mi zimno. Wygrałem. Przestały pytać.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Kości grzeje. Siedzę i patrzę na morze, jakby coś miało przypłynąć.
deszcz: Deszcz. Pod wrakiem sucho, jak pod ławą. Pół życia przespałem pod ławą.
mgła: Mgła. Tifys mówił, że mgła to morze, które nie chce, żeby na nie patrzeć. - Co o mnie myślisz?
- Młody. Wszyscy są młodzi, jak się jest siwym od urodzenia.
Słuchasz belki. Posłuchaj i mnie, ja tam byłem bez pieśni.
Wiosłowałbyś z nami. Mówię to rzadko. Ostatni raz Peleusowi.
O tobie gadają lepiej niż o Jazonie. Uważaj. O nim też gadali dobrze, aż przestali. - O sąsiadach
- Kapłan Mnesiades: Kapłan liczy obole, a belka liczy zmarłych. Zgadnij, które liczenie bardziej mi się podoba.
Belka z Argo: Stare drewno. Wiosłowałem pod nią przez całe morze. Teraz mnie poprawia, jak opowiadam. Bezczelne.
Kapłanka Ksantippe: Ksantippe. Twarda. Jej babka była ładna, pamiętam. Więcej nic nie pamiętam.
Śpiewak Kleon z Aten: Kleon śpiewa tak, jak mu zapłacą. Orfeusz śpiewał, jak było, i rozszarpały go kobiety w Tracji. Może Kleon ma rację.
Pielgrzym Damon: Syn Idmona. Idmon wiedział, że zginie, i wsiadł. Chłopak ma to samo w oczach. Pilnuję, żeby nigdzie nie wsiadł.
Mały Lykos: Lykos podkrada mi ryby z ognia. Niech je. Nie wie, za co nosi czerń. Lepiej niech nie wie.
Laertes: Laertes? Wiosłował dwie ławy przede mną. Narzekał na odciski. Pewnie dalej narzeka.
Inne tematy
- „Ksantippe cię przysłała. Wiedziałem, że kiedyś kogoś przyśle. … Dobra. Byłem w Koryncie. Tego dnia. Przypłynąłem na wesele Jazona z córką Kreona, stary druh, wypadało. Wesele skończyło się krzykiem. Panna młoda paliła się w sukni, Kreon razem z nią, ludzie biegali z wodą. Ja piłem dalej, bo co miałem robić. Wieczorem szedłem do portu, drogą obok świątyni Hery. Szli ludzie. Z kamieniami w rękach. Jedni płakali, inni nie. Jeden miał krew na rękawie. Pomyślałem: jakieś święto, kamienie dla Hery. Byłem pijany jak bela. Rano odpłynąłem, zanim się dowiedziałem. Potem usłyszałem pieśń, że dzieci zabiła matka. Nie poprawiałem. Kto by słuchał pijaka. Ty słuchasz. Belka leżała wtedy na plaży pod miastem. Zapytaj ją.”
- „Byłeś na Lemnos? W pieśni? To widziałeś bieżnię na zachód od miasta. Tam wygrałem. W spiżowej zbroi. Belka nigdy o tym nie śpiewa. Stare drewno, a zazdrosne jak młoda.”
- „Belka śpiewa o bracie Medei, że Jazon zabił go w zasadzce, przy świątyni Artemidy, a ona go zwabiła. Tak śpiewa belka. Ja siedziałem na ławie i z rufy szło inaczej. Medea wzięła małego brata na pokład, jak uciekaliśmy z Kolchidy. Dziecko jeszcze. Jak okręty ojca nas doganiały, zabiła go, pocięła i rzucała kawałki do morza, jeden po drugim. Ajetes stawał i zbierał, żeby mieć co pochować. My odpływaliśmy. Tamto miejsce nazwali potem Tomoi. Cięcia. Ja wiosłowałem. Nie patrzyłem. Słyszałem plusk. Co jest prawdą? Obie. Żadna. Pij.”
- „Zaśpiewała ci o Jazonie? Że spadła, bo spróchniała? Ja tu byłem rano, pierwszy. Gwoździe, na których wisiała, leżały w piasku. Czyste. Ani śladu rdzy, ani drzazgi. Jakby ktoś je po prostu wyciągnął. Kto, jak nikogo nie było? Nie pytaj mnie. Ja tylko mówię, co widziałem.”
- „Zostawiłeś ją. Twoja wola. Kiedyś spadnie na kogoś jeszcze. Ja przy niej siedzę, bo mi już wszystko jedno. Ty nie siadaj w jej cieniu.”
- „Kleon dalej śpiewa o złej matce. Ksantippe nie spojrzała na mnie od tamtej pory. Może i dobrze. Pijakowi i tak nikt nie wierzy, a pijak sam sobie wierzy najmniej.”
- „Na Lemnos były igrzyska. Biegłem w pełnej zbroi, siwy jak teraz, a Lemniaczki się śmiały: dziadek biegnie. Wygrałem. Podszedłem do królowej po nagrodę i powiedziałem, że taki jestem w biegu, a ręce i serce mam takie same. Siwizna rośnie i młodym, przed czasem. Przestały się śmiać. Jedna się nawet zaczerwieniła.”
- „Po Tifysie ster chcieli trzej: ja, Nauplios i Eufemos. Dali Ankajosowi. Ankajos dobry sternik, tylko w dzień przysypiał. Jak spał, trzymałem ja. Nikt tego nie śpiewa. Belka też nie. Ona woli tych, co umierają ładnie.”
- „Kapłan liczy obole, a belka liczy zmarłych. Ja liczę, ilu nas jeszcze żyje. Laertes na Itace, mówią, siedzi w sadzie i kopie. Peleus w Ftii, stary jak ja, a syn mu zginął pod Troją. Reszta to już pieśń.”
- „Belka śpiewa ładniej, niż było. Brud był, głód był, rany gniły w upale, ludzie płakali po nocach za domem. Tego nie śpiewa. U niej wszyscy wiosłują równo i nikt nie rzyga za burtę. Ja rzygałem do samej Kolchidy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar