Stary Doliończyk
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Siadaj na progu.”
- „Posejdon pilnuje swoich.”
- „Na górę nie chodź sam.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Stary Doliończyk kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Siadaj na progu, młody. Stary jestem, to mówię. Doliończyk z dziada pradziada, z rodu Posejdona, jak król. Król młody, ja stary. Tak się dzielimy.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Stary Doliończyk. Imię? Dolionowie pytają mnie o imię dziadka, nie o moje. Taki wiek.
- Czym się zajmujesz?
- Łatam sieci, pilnuję spichlerza, opowiadam młodym o Pelasgach. Nie słuchają.
- Co tu w okolicy?
- Miasto, spichlerz, przystań. Góra nad nami pełna tych z sześcioma rękami. Nas nie ruszają. Od morza czasem przychodzą Pelasgowie, Makrowie, łupić. Na nich mamy włócznie.
- Masz rodzinę?
- Syn w straży, wnuk w kołysce. Syn trzyma włócznię zawsze przy łóżku. Przez Pelasgów.
Syn był w straży tej nocy. Wrócił. Ręce ma we krwi swoich gości. Nie śpi. - Czego się boisz?
- Napadu w nocy. Pelasgowie przychodzą zawsze nocą, od morza.
Już wiem, czego się bać. Ciemności, w której nie widać twarzy. - O czym marzysz?
- Umrzeć w łóżku, przy wnuku. Zwykła rzecz, a coraz rzadsza.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z żaru i wino z wodą. Czyste wino jest dla młodych.
- Smoki istnieją?
- Ci na górze to dzieci ziemi. Ziemia rodzi różne rzeczy. Smoki pewnie też gdzieś rodzi.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym synowi porządną zbroję, ze spiżu.
- Znasz jakiś dowcip?
- Mówią, że Gegenees mają po sześć rąk, bo dwóch nie starcza im do drapania się po głowie. Głupi są. Ale silni.
- Co o mnie myślisz?
- Obcy. Z łodzi? Witaj, skoro król mówi, że witaj.
Pomogłeś na górze. Dobrze.
Swój jesteś, choć z daleka.
O tobie młodzi gadają. Pierwszy raz słuchają kogoś poza sobą. - O sąsiadach
- Król Kyzikos: Król młody. Dobry. Za dobry dla obcych.
Kleite: Królowa. Śliczna. Jeszcze dziecko.
Jazon: Wasz wódz. Grzeczny. Grzecznych się nie boję. Boję się nocy.
Inne tematy
- „Gegenees mieszkają na Górze Niedźwiedziej. Sześć rąk: dwie przy barkach, cztery niżej, przy bokach. Rzucają skałami jak dzieci szyszkami. Nas nie ruszają. Posejdon pilnuje swoich. Was nie pilnuje nikt.”
- „Rano zobaczyliśmy wasze twarze. Wy nasze. Król leżał na piasku z waszą włócznią. Trzy dni płaczu, nikt nie rozpalił ognia, jedliśmy na surowo. Kobiety i mężczyźni razem. Nie wiem, kogo bardziej przeklinać, was czy ciemność.”
- „Pelasgowie, Makrowie, z drugiego brzegu. Przypływają nocą, palą spichlerz. Jak w nocy łódź przybija, nie pytamy. Bijemy. Mądrość starych. Głupia, ale dotąd działała.”
- „Nasz król dobry chłopak. Za młody. Za ufny. Wszystkich wita jak braci. Kiedyś ktoś mu za to odpłaci. Nie wiem kto i nie wiem czym.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar